Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖZLEMEK
Yolu gözlemek, sadece birini görmek değildir...
İçindeki boşluğa bir nefes arayışıdır.
Görmediğinde o sessizlik büyür
Kelimeler kifayetsiz kalır
Yürekteki tortusu da artar.

GÖZLER
Sen olmayınca çöker sisler
Tüm sözlerim seni yâd er
Ruhum ardından dâima izler
Sevenin yalnız kalır

GÖZLER BAKINCA
Gözlerine bakınca ne hüzün kalır ne keder,
Sanki içimde bütün fırtınalar diner.
Bir sessizlik çöker kalbimin en derinine,
Adını bilmediğim bir huzur iner.

GÖZLER BİLİR
Göz gönüle aşinadır,
Bir bakışta yol bulur kalbe.
Adını bilmeden tanır seni,
Sessizce yerleşir derine.

GÖZLERDE KALAN
Bir sessizlik büyür aramızda,
Adını koyamadığımız.
Ay ışığı düşer geceye,
Sessizce sakladığımız.

GÖZLERİN
Gözlerin değince gecenin kıyısına,
Karanlık kendine yol arar.
Bakışın düşer içimin taşına,
Yıllardır susan derinlik uyanır.

GÖZLERİN
Gözlerin düştü üzerime,
Bütün yüreğim tutuştu;
Söndürmek istemiyorum,
Çünkü yanmak seninle güzel.

GÖZLERİN AĞLAMASIN
Sen ağlama, gece içime çöker,
Gözlerinden düşen yaş bana yeter.
Al gönlümü, ellerinde sakla,
Sensiz kalan yanım sessizce susar.

GÖZLERİNDE
Arzuhal eyledim gönlümü yâre,
Ömrümün baharı yüzündedir.
Bir sevda düşmüşse gönül bağıma,
Derdimin dermanı gözündedir.

GÖZLERİNDE BAŞLAR GÜZELLİK
Toplasam bütün güneşi,
Bir parıltı etmez gözlerine.
Bir bakışın karanlığı yarar,
Sabah iner sessizce kirpiklerine.