Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GEÇMİŞ
Kendime dokundum
Elimi yüreğime bıraktım bir anda
Bir çığlık yankılandı sessizce
Gecenin karanlığı sardı beni
Geçmişin hüzünleri

GEÇMİYOR AKŞAMLAR
Akşam iner, sesin gelmez,
Rüzgâr adını söylemez.
Ay pencereme düşmez,
Geçmiyor akşamlar, geçmiyor.

GECEYE SIZAN ÖZLEM
Yalnızlık usulca düştü başıma,
Gece ağır ağır indi odama.
İki dize kaldı aklımda,
Özlemin sızdı yastığıma.

GEL
Gel ey ulu,
Dağları, karanlığı yar da gel.

Gel ki bu ülke
Nefes alsın yeniden.

GELEMEYEN
Bayram gelir, sevinç taşar her yana,
Ama içimde eksik bir sessizlik durur.
Gelmeyecek olanların bıraktığı
O koca boşluk, en derin yerimde.

GEÇİVEREN İZLER
Geçiverdiğin sokaklar değişir,
Taşlar bile başka hikâyeler fısıldar.
Rüzgârın dokunduğu her köşe başı,
Adını usulca içime çağırır.

GELMEYEN
Kara tren gecikir yine,
raylar boyu uzar bekleyiş.
İstasyonun lambası titrer,
gece susar, ben susamam.

GELMEYENİN YOLU
Adını söylemeden de sevilir,
Yürekte yıllarca taşınır bir iz.
Bir bakışta yıllar uyanır,
Bazı sevgiler susarak büyür.

GELMEZ OLDUN
Bir boyuna seni düşünüyorum
Durmadan usanmadan
Kaç zaman geçti öyle
Gelmez oldun

GEL, ŞİMDİ
Şimdi hüzün türküleri söyleniyor,
Gecenin koynunda yankılanıyor adım adım.

Gel…
Rüzgârın taşıdığı acılar