Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GECEYE SAKLADIĞIM
Gece usulca perdeyi araladığında,
Adını yıldızlara fısıldarım.
Kimse o sessiz saatlerde
Seni benim gibi içimde büyütemez.

GECEYE SAKLADIM SENİ
Gökyüzü yorgun,
Yıldızlar sessizliğe gömülmüş.
Bu gece içim kırık,
Hasretin yine kapımı usulca çalmış.

GECEYE SAKLI
Tenin değse ellerimin kıyısına,
İçimde susan bütün yangın uyanır.
Bir bakışın düşse dudaklarıma,
Gece bile utancından kızarır.

GECEYE SAKLI BİR İSİM
Gece iner usulca yorgun pencereme,
Bir sükût büyür içimde derinden.
Ay vurur adını kalbimin üzerine,
Sen geçersin düşlerimden sessizce yeniden.

GECEYE SIĞMAYAN
Bazı duyguların dili olmuyor,
Sustukça çoğalıyor insanın içi.
Söyleyeceklerim dilimde üşüyor,
Gece büyütüyor sustuğum yeri.

GECEYE SIZAN YARA
Gün iner de gölgem büyür,
Sessiz sokak beni duyurur.
Bir kırık düş içime yürür,
Yaram yine geceye vurur.

GECEYE YAĞDIN
Hava ağırlaştı yine,
Gökyüzü içime çöktü usulca.
Bir yağmur indi gözlerime,
Adın düştü damla damla.

GECEYİ BULUR
Ne kadar keder varsa gelir geceyi bulur,
Giden gündüz gitmiştir, kahrı geceyi vurur.
Güneş ardına saklar yorgun yüzünü,
Karanlık, kalbin en derin yerini yoklar.

GECEYİ RÜYAYA TAŞIYANLAR
Mehtabı gece sürükledik rüyalara,
Suskunluğun kıyısında titreyen bir an gibi,
Yıldızlar içimize döküldü fark etmeden,
Ve zaman, adını unuttu o anda.

GECİKMİŞ SES
Kendimden uzak düşerken incindi içim,
Aynı yerdeyim hâlâ…
Bir duygunun kıyısında,
Kendime geç kalmış bir hâlde.