Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖNÜLDEN GÖNÜLE
Ne çıkar uzaklarda olsan,
Yüreğim yine adınla çarpar.
Ayrılık dediğin birkaç yol sadece,
Sevda, mesafeleri aşar.

GÖNÜLDEN GÖNÜLE YOL
Bir gönüle sevda düşmüşse,
Bil ki Hakk’ın lütfudur.
Gülü dikeninden ayıran,
Aşkın ince sırrıdır.

GÖNÜLDEN KOPAN MISRALAR
Dizelerimde hiç şüphen olmasın,
Hepsi gönlümden süzüldü sessizce.
Bir yanım geceye yaslandı bazen,
Bir yanım ağladı ince ince.

GÖNÜLDE SEN
Gündüzümde, gecemde,
Adın düşer hecemde,
Ellerimde, gözümde,
Yüreğimde sen varsın.

GÖNÜL DİYÂRIM
Gönül diyarımdansın, en eski sığınağım,
Adını andıkça serinler yangınlarım,
Bir sesin yeterdi dağıtmaya karanlığı,
Sen benim en derin, en saklı baharım.

GÖNÜLE DÜŞEN
Habersizce düşer sevda gönüle,
Ne ses verir ne de kapı çalar.
İnce bir rüzgâr gibi gecelerde,
Dokunur yüreğe, usulca kalır.

GÖNÜL EZGİSİ
Sen gülümsersen, ben de bahar olayım,
Gönlüne açılan pınar olayım.
Adın değdiğinde dile gelen söz,
Yüreğinde yankılanan ses olayım.

GÖNÜL GÖÇÜ
Gönlümün kuşları sana sefer eyler,
Her mevsim aynı yolu bulurlar.
Çünkü en sıcak iklimi bilirler,
Senin sevgiyle çarpan yüreğinde dururlar.

GÖNÜL GONCASI
Gamzelendi gönül
Açıldı goncası

Kimi kırmızı
Kimi beyaz

GÖNÜL GÖZÜ
Gözlerim görmese seni neyleyim,
Gönlüm senden ayrı nasıl eyleyim?
Gece düşlerimde yine sen varsın,
Sensiz geçen ömrü nasıl eyleyim?