Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖNLE DÜŞEN IŞIK
İz sürene küçücük bir işaret,
Bir ses bekleyene bir fısıltı.
Kalbe değecek ince bir sızı,
Bekleyen gönle bir ışık yeter.

GÖNLÜ DÜŞMEYENİN YOLU
Boşuna bekleme kapılarda,
Ne ses gelir, ne bir iz görünür.
Gönlü düşmemiş ki sana,
Yolu nasıl olsun da gönlüne düşür?

GÖNLÜMDE BAHAR
Seni görünce içim ısınır,
Gülümser gözlerim.
Bir bahar düşer gönlüme,
Çiçeklenir düşlerim.

GÖNLÜMDEKİ BAHAR
Gönlümde tomurcuklar yeşerince,
Sen bir başka olur, bir başka doğarsın.
Her renk senin adını fısıldar bana,
Her koku, içimde sana varır.

GÖNLÜME DÜŞEN
Ansızın düştün ömrümün kıyısına,
Rüzgâr sustu ayak sesinde.
Bir gülüşün dokundu yüreğime,
Bahar uyandı bakışlarında.

GÖNLÜME UĞRA
Akşam usulca yoluma düş,
Adın rüzgârın sesine karışsın.
Gönlümün eşiğinde bir ses ol,
Sessizliğime çiçek ek.

GÖNLÜNE VARDIM
Sana vardım...
Yüreğimin en sessiz kıyısından,
Adını içimde büyüten

GÖNLÜM GİBİ
Gel yaslan göğsüme, sevgilim,
Kalbim sabah göğü kadar açıktır.
Kırılmaz sevdam kolay kolay,
Deniz gibi derin, ufuk gibi sonsuzdur.

GÖNLÜM GÜL OLUR
Yazı da yaban, sensiz içim üşür yâr yâr,
Adın değse gönlüme, gül olur yâr.
Bir sesin yeter, bütün sessizlik çözülür,
Kalbim sana döner usul usul yâr.

GÖNLÜMÜZE DÜŞEN
Yolumuzda ayaz kaldı,
Gönlümüzde izler kaldı,
Yüreğimiz yolda kaldı;
Gönlümüze düşen buymuş.