Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Koku alarak gider bulur leşini,
İki ayaklı itin kan bürümüş dişini,
Çıkarı varsa hiç bırakmaz peşini,
Isıramaz havlar durur aç köpek.

Kuduz köpek salya döker kudurur,

Kesildi umutlar tütmez bacalar,
Katlandı dertlerim dinmez acılar,
Zehir zindan olur gündüz geceler,
İçinden çıkılmaz dert bana kaldı.

Kaderim gülmüyor bahtım bağlandı,

Akıllı ol kardeşim bağrını dövme,
Kanun var nizam var kimseye sövme,
Her olur olmazı geriden övme,
Bana Adam gibi Adamdan Bahset.

Her İnsandan Adam olurmu sanmam,

Üstüne titrerim buzlarım erir,
Hokkabaz hokkalı söz ile yürür,
Güler yüz gösterirsen ters cevab verir,
Ne desen anlamaz cahil inkarcı.

Sen beni kendine kölemi tuttun,

Kesmeli harama uzanan kolu,
Doğrular dürüstler şaşırmış yolu,
Dünyanın dört yanı sağ ile solu,
Dünya salahana sürtükle dolu.

Gelenler boş gider giden boş gider,

İşi zordur kör şeytana uyanın,
Gündüz kâbus gece kâbus rüyanın,
Önüde sonuda yalan Dünyanın,
Var gücünle çalışsanda Dünya boş.

Takdiri İlahidir Hakkın kılıcı,

Dar gününde darda zorda kalınca,
Çile çekilirmiş başa gelince,
Ağlarsa tek anam ağlar ölünce,
Dostlar ağlar düşman güler ne fayda.

Düzen böyle gerçek bu dur bilinen,

Fakir yoksul hemde garip yuvası,
Neme gerek olsada harran ovası,
Bir başkadır suyu başka havası,
Güzel köyüm istanbul'a on çeker.

Hasretlik,gurbetlik bizi söyletir,

Ah ile vah ile yaş oldu elli,
Bilir bilmez işin iş der kem dilli,
Çektiğim çileden durumdan belli,
Kahpe Dünya sana alışamadım.

Hani her şey haktan kısmet diyenler,

Rota verir üç beş tane çapulcu,
Kendini düşünen paracı pulcu,
İnanma kardeşim yok sağcı solcu,
Yoktur ayrı gayrı kardeş olalım.

Bitsin artık bitsin ağaya hizmet,