Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Altın kaplı zenginin atının everi,
Çoktur yalakası çoktur yaveri,
Anladımki; yok insanın değeri,
Ne kadarda ucuz insan pazarı.

Ancak tanır şavaşta ve barışta,

İçimde sıkıntı beni kemirir,
Bazen de şeytanla kol kola yürür,
Faydasız çaresiz bedenim erir,
Dünyada ben beni bilene kadar.

Yok dünyanın, yok önemi varlığı,

Dilerim Allah'tan murada ermez,
Çıkarı olmayana selamda vermez,
Yanar döner ayarında hiç durmaz,
Olmaz olsun senin gibi şerefsiz.

Hiç olurmu şerefsizin iyisi,

Kesildi umutlar tütmez bacalar,
Katlandı dertlerim dinmez acılar,
Zehir zindan olur gündüz geceler,
İçinden çıkılmaz dert bana kaldı.

Kaderim gülmüyor bahtım bağlandı,

Koku alarak gider bulur leşini,
İki ayaklı itin kan bürümüş dişini,
Çıkarı varsa hiç bırakmaz peşini,
Isıramaz havlar durur aç köpek.

Kuduz köpek salya döker kudurur,

Akıllı ol kardeşim bağrını dövme,
Kanun var nizam var kimseye sövme,
Her olur olmazı geriden övme,
Bana Adam gibi Adamdan Bahset.

Her İnsandan Adam olurmu sanmam,

Üstüne titrerim buzlarım erir,
Hokkabaz hokkalı söz ile yürür,
Güler yüz gösterirsen ters cevab verir,
Ne desen anlamaz cahil inkarcı.

Sen beni kendine kölemi tuttun,

Şimdi ise hatır,hürmet parada,
Fakirler,yoksullar kalır arada,
Yürümez gemisi koca deryada,
Gözlere dikenli gül olur fakir.

Zengin olur anlı şanlı havalı,

Dar gününde darda zorda kalınca,
Çile çekilirmiş başa gelince,
Ağlarsa tek anam ağlar ölünce,
Dostlar ağlar düşman güler ne fayda.

Düzen böyle gerçek bu dur bilinen,

Kesmeli harama uzanan kolu,
Doğrular dürüstler şaşırmış yolu,
Dünyanın dört yanı sağ ile solu,
Dünya salahana sürtükle dolu.

Gelenler boş gider giden boş gider,