Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Salla gitsin koca dünya düz ova,
Çalarak çarparak yaptın bir yuva,
Şükür edip Allah'a etmedin Dua,
Senin Azraile yüzün olmasın.

Ne yaparsan bu dünyada yaparsın,

Bir acayip dünya yol geçen hanı,
Yaratan yüce hak seni ve beni,
Ne asıllar geldi geçti değildir yeni,
Herkes gelir gider dünya yol geçen hanı.

Kimi ağlar kimi güler neşeden,

Adam değil hepsi kafadan hasta,
İnsan diyemezsin bunlara usta,
Maraşta çorumda çoktur sivasta,
Her nereye gitsen yobaz doludur.

Tek bildiğim yobaz yoldan sapanlar,

Kendine hayırı yok banamı olsun,
Bende anlamadım sen nasıl kulsun,
Nedendir dostluğun gülleri solsun,
Seni görer senden kaçar yüreksiz.

Bozuk derim yüreksizin mayası,

Her zaman kal derim özüne pişkin,
Söylenen her söze inanma düşkün,
Allah bilir kıyameti be şaşkın,
Yüce Allah'tan başkasına inanma.

Olsada kıyamet Haktan alamet,

Çok zordur çekilmez dünyanın kahri,
Herkese bal börek banada zehri,
Akar gözüm yaşı andırır nehri,
Yeter artık dünya gelme üstüme.

Elimde kırıldı tutuğum dallar,

Kesti kurbanını koydu torbaya,
Hele bak şu kendini öven harbiye,
Benim sözüm ayrım yapan zorbaya,
Irk ayrımı yapan yezit utansın.

Gerçek bir müslüman varlıkla azmaz,

Ali torunuyum Velidir babam,
Kardeşlik dostluktur en büyük çabam,
Senin gibi nankörle olmaz merhabam,
Seni gidi yezid ömer osmanın oğlu.

Asırlardır bunca zülme dayandık,

Babayı unutmuş anaya özen,
Nesil bir acayip ne bu gidişat düzen,
Varsın kızsın benim sözüme kızan,
Yenge deyin uzun saçlı erkeğe.

Ne beklersin uzun saçlı erkekten,

Yaşı yetmişte olsa bebeden bebe,
Mal mülk para pula güvenme cebe,
Rezil olan insan ne bilir tövbe,
Her insan yaşının adamı değil.

Geniştir bu dünya bu kadarmı dar,