Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Fakir isen fakir,zengin isen zengin,
Bu dünyada bulunmasada dengin,
Böyle işler benim içimde yangın,
Garibe hâl hatır soran olmaz ki.

Hırsız karga değil şahinde olsan,

Bakmadın haline aldın tapuyu,
Kilitledin haktan yana kapıyı,
Kör olur gözlerin görmez dünyayı,
Benim feryadımı duy garip Hasan.

Nasihatım sana kimseyi soyma,

sözde insan olarak gelmiş dünyaya,
Yalan sözle girer bin bir boyaya,
Seni gördüm ben ısındım ayıya,
Sözde insan buna derler fırıldak.

Ne fark eder erkek ile bayanı,

Bozuk düzen bozuk terazi tartı,
En yakın dostlarım dönüyor sırtı,
Ne kadar zorlaştı yaşamın şartı,
Düşman belli değil dost belli değil.

Para hükümdardır çiziyor rota,

Nefsi başa bela olmuş kin tutar,
Küle yatar hırçın kedi kül yutar,
Uğursuz baykuşlar başımda öter,
Bu dünyada dürüst insan kalmamış.

Güvendiğin insan sırttan bıçaklar,

Bir yandan gelen çok bir yandan giden,
Nerde hani bülbül dilli o Deden,
Ruhun çıkar gider kabire beden,
Zalim Dünya senden haz alan varmı.

Azgın nefis dertten dertlere saldı,

Salla gitsin koca dünya düz ova,
Çalarak çarparak yaptın bir yuva,
Şükür edip Allah'a etmedin Dua,
Senin Azraile yüzün olmasın.

Ne yaparsan bu dünyada yaparsın,

Sağlığımda kör şeytana tapanlar,
Zıkkım geber deyip nispet yapanlar,
Çok bilmişler nankör sazan lapinler,
Ben ölünce gram gram yediler.

Sözün bilmez nankör arsız adiler,

Yapacağını yapar şeytan erinmez,
Beş para etmezle adam yerinmez,
Ne gerek telaşa yarın görünmez,
Yarın ne olacak zaman gösterir.

Haktan gelir çile hali yamana,

Geldi harman, hasat, bolluk, bereket,
Gördün bugünleri haline şükred,
Çalışkan köylümde çoktur marifet,
Güzel olur arpa, buğday zamanı.

Sıcak yaz güneşi vermiyor aman,