Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dökülür dilimden haksıza kelam,
Mertoğlu mertlere eylerim selam,
Farketmez öz kardeş farketmez halam,
Şairsem yazrım işte ben buyum.

Dilimse şiirle haksıza çağlar,

Her sözünü kin nefretle tamamlar,
Ömür bitti diyor ölüm ansızın damlar,
Herhalde istersin hanlar hamamlar,
Veremem ki başka isteğin nedir.

Aptal baykuş sosyeteye özenli,

Köpek gölgesine bakıp aldanmış,
Kağnı gölgesini kendinin sanmış,
İnsan bedeninde maymuna dönmüş,
Sen beni ne sandın ite bak ite.

Hiçe sayıp ne gerek var alaya,

Nere gitsem dürzü dürzüyü tutar,
Dürüstü doğruyu başından atar,
Ninesini boyar kız diye satar,
Her zaman övermiş kavat kavatı.

Çok derin mevzudur enteresan iş,

Herkes ne yaparsa kendine yapar,
Lüzumsuz hiç yoktan şeytana tapar,
Nazlumu incitir nankörün elini öper,
Bilse herkes kendi günahıyla gidermiş.

Azda olsa çok da olsa hakkına razı ol,

Ben insan evladı seninse it soyun,
Vardır sende binbir türlü her oyun,
Rezil gelir rezil gider değişmez huyun,
Sen benim karşımda tutunamazsın.

Belkide dersin dürüstlük etmiyor para,

İki yüzlü dost yüze güler geriden söver,
Her olur olmaza adam boyunmu eğer,
Sen sana kendine bakmazsan meğer,
Bu dünyada kimse sana acımaz.

Sahip çıkıp hoş tutarsan yuvayı,

Dudağanda yaşmak başında puşi,
Bağlamış al yazma gözükmez döşü,
Güzelleği haktan şaşkınlık işi,
Hoş bakışlı kara kaşlı geline kurban.

Çirkinlerse kavuk tadı kelektir,

Bakmadın haline aldın tapuyu,
Kilitledin haktan yana kapıyı,
Kör olur gözlerin görmez dünyayı,
Benim feryadımı duy garip Hasan.

Nasihatım sana kimseyi soyma,

Çalışr çabalarsın ömürde yetmez,
Herşey bitse bile işte bu bitmez,
Zindan olur üzerimden hiç gitmez,
Gitmez üzerimden geçim belası.

Mecbur hayat yaşamdan vazgeçilmez,