Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ben insan evladı seninse it soyun,
Vardır sende binbir türlü her oyun,
Rezil gelir rezil gider değişmez huyun,
Sen benim karşımda tutunamazsın.

Belkide dersin dürüstlük etmiyor para,

İki yüzlü dost yüze güler geriden söver,
Her olur olmaza adam boyunmu eğer,
Sen sana kendine bakmazsan meğer,
Bu dünyada kimse sana acımaz.

Sahip çıkıp hoş tutarsan yuvayı,

Şeytan gelir baş köşede oturur,
Hayırsız dost seni yiyip bitirir,
Bülbül güle karga leşe götürür,
Akıllı ol yolunu iyi seç dostum.

Duymaz feryadını dağlar ovalar,

Cennetini zorbalara verirsin,
Her derdin başında beni görürsün,
Nerde garip masum varsa sürürsün,
Ben senin zoruna alıştım dünya.

Hep dürüst insanlar çaresiz kalır,

Lanet dört bir yanı kastı kavurdu,
Atıp tutup yalan dolan savurdu,
Kızıl yezit gavurdanda gavurdu,
Allah ile kardeş sanki şerefsiz.

Sökmez bizde dikdatörün emiri,

Silinmez kalplerin köşelerinden,
Rekordan rekorun gişelerinden,
Nesili üreten dişilerinden,
Yiğidi,meleği doğuran ana.

Derdim artar günden güne eksilmez,
Eşim dostum kıymetimi hiç bilmez,
Benim gibi garipler sürünür ölmez,
Kader düşman çile akıl bırakmaz.

Dünya döner sen dönersin boşuna,

Çoktur bitmez yalancıda yalanlar,
Gizli kazık atıp yüze gülenler,
Böyle olur iki yüzlü olanlar,
Arsızlarda utanmaya yüz varmı.

İnat yüklü kıraç dağın keçisi,

Dudağanda yaşmak başında puşi,
Bağlamış al yazma gözükmez döşü,
Güzelleği haktan şaşkınlık işi,
Hoş bakışlı kara kaşlı geline kurban.

Çirkinlerse kavuk tadı kelektir,

Bakmadın haline aldın tapuyu,
Kilitledin haktan yana kapıyı,
Kör olur gözlerin görmez dünyayı,
Benim feryadımı duy garip Hasan.

Nasihatım sana kimseyi soyma,