Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çok zordur çekilmez dünyanın kahri,
Herkese bal börek banada zehri,
Akar gözüm yaşı andırır nehri,
Yeter artık dünya gelme üstüme.

Elimde kırıldı tutuğum dallar,

Çakul çukur yola yaptılar yama,
Rast gelmedik adam gibi adama,
Gerçeği söylerim gitsem idama,
Duy sesimi belediye reisi.

Gidende gelende terkedip kaçar,

Dertler sıra sıra yaralar azgın,
Gülmüyor yüzümüz doğuştan üzgün,
Ağam ayda bizim neyimiz düzgün,
Halden bilmez halsiz kalsa bilirdi.

İçi rahat gözü görür kör değil,

İçten hesat içten elinde şerri,
Kendi konuştuğundan olmaz haberi,
Beslersen kargayı gözünü oymaktır kâri,
Hem garipsin hemde büyük dillisin.

Hep yalandan ağlar gözleri nehir,

Tren kalktı kalkacak ha gitti ha gidiyor,
Kondüktor el sallıyor öbür treni bekle diyor,
Cıvıl cıvıl insanlar hep acele ediyor,
Tren senide alır Haydarpaşa garından.

Her yirmi dakikada gelip geçer bir tren,

Dost düşmanı anlamazsın yaşamayınca,
Şaşırırsın şok olursun kem söz duyunca,
Belkide fark edemezsin hayat boyunca,
Gül dediğim dostun dikeni battı.

Canımdan bir parça can dediklerim,

Selam benden faruk ile erene,
Hep dua et bu muradı verene,
Sakın deme bana nedir bire ne,
Bu bir murat kıymet bil Gülşen ablam.

Fevzi abim belli sana çok düşkün,

İnsanlık insanca imana gelse,
Herkes birbirinin kıyetini bilse,
Sosyal paylaşımlı adalet olsa,
Dünya güzel olur, gün güzel olur.

Ne lüzumu vardır nede gereği,
İsteyenler olsun dünyaya direği,
Yalancıdır yalancının çırağı,
Gözüm yok dünyada gözüm yok dostum.

Kalsın dünya yalancıya yalağa,

On beşinde bir aşk çaldı kapımı,
Fakir diye sevmediler tipimi,
Aşk yakar içimden bana tapumu,
Yanar tüter sevdam külleri güzel.

Karşılık ver aşka kalbimi doyur,