Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünya benzer bir kaptansız gemiye,
Ne gerek var yalana güldüm demeye,
Hiç güvenme hazineye gömüye,
Dünya boştur bir gün alır götürür.

Haktan kısmet sana nimet sunuşu,

Herkes sevgi saygı ile yaşardı,
Başa bir şey gelse herkes koşardı,
Merak eder idi derde düşerdi,
Dostluk daha güzel idi bir zaman.

Kimse meyil vermez idi çıkara,

Yaşı elli çocuk kadar yok aklı,
İddia nedir bilmez ördek kursaklı,
Dur desende kendini çıkarır haklı,
Dosta düşman düşmana dost bizim yalaka.

Gezer tiliki ile leşin peşinde,

Hep kendini över aktan ak olur,
Durum belli söze ne gerek kalır,
Sıkışınca dar gününde yok olur,
Böyle de iki yüzlü insan olmaz ki.

Herkesden dost olmaz dostum demeyle,

Sözüm harman hasat alamam hasıl,
Nesil bir acayip fasıldan fasıl,
Suçun büyük başı bizdedir asıl,
Şimdi güç yetmiyor bizim itlere.

Şimdiki nesilin ekmeği aşı,

Doğru olmak dürüst olmak hatamı,
Sen kimsinki çizeceksin rotamı,
Yalancıya bu şairin sitemi,
Batsın bu adalet bu düzen batsın.

Her zaman kuvvetli zayıfı vurur,

Uğrar isen nankörlerin köyüne,
Akıl almaz dünya keman yayına,
Gidersen zalimin huyu suyuna,
Bu Alemde senden iyisi olmaz.

Kimse sevmez seni doğru olursan,

Söz dinlemez çocuk çoluk torunlar,
Günden güne artar bitmez sorunlar,
Kâbus hayat umutsuzsa yarınlar,
Bu dünyaya neden geldim bilmemki.

Hiç kimseye yoktur kinim kibirim,

Fakirlikden yoksulluktan arlanmam,
Dürüstlük gururum pekte zorlanmam,
Her parası olan adam değildir sanmam,
Gözüm gönlüm tokdur bu bana yeter.

Şükürdür bu günüme sanma naçarım,

Daha dün çobandın güderdin koyun,
İki yüzlülerde çok olur oyun,
Ne diyemki başka devrilsin boyun,
Bu ne şımarıklık oldum delisi.

Kendini nefsiğin peşine salma,