Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Şu dünyada şunu bildim öğrendim,
Doğruya dürüstte değer verilmez.
Yaşarken yaşayan görenim kendim,
Doğruya dürüstte değer verilmez.

Doğru insan kovulurmuş dokuz köyden,

Sadece deliyemi denirmiş deli,
Bazende akıllı şaşırır yolu,
Benimde etrafım deliyle dolu,
Anladımki; delininnde delisi varmış.

Anlaşıldı bir terslik var işimde,

Bülbül dilli hele bak şu katıra,
O günler tekpaştan kaldı hatıra,
Çözemem bir türlü benzer ne türe,
Sarhoş desem değil deli Yücelim.

Yoktur onun aklı ile arası,

Arasan bulunmaz eski insanlar,
Azgın nesil dost olmaktan ne anlar,
Düşünmez kimseyi kendini yanlar,
Hainlere diyeceğim bu kadar.

Dönmüş gözü düşmüş nefsin peşine,

Öyle insan varki öküzden öküz,
Öküzlere öküz demeye dilim varmıyor.
Sanki dersin gerçek öküzle ikiz,
Öküzlere öküz demeye dilim varmıyor.

Yaşarken görünen gerçekler ayan,

Dostum dedim seni bağrıma bastım,
Bazen ne söylesen bile hep sustum,
İnan en son sözlerinden kan kustum,
Dostum sana dert yanmaya gerek yok.

Dostum senden hiç sırrımı saklamam,

Her olur olmazla olmaz merhabam,
Dost kim düşmanın kim tanı der babam,
Arasamda boşa gider hep çabam,
Doğru insan bulamadım bulamam.

Baykuş düner bülbül öten bağlara,

(Ö) rnek iyi ana, örnek bir baba,
(N) e güzel geleceğe iyi uğraşı çaba,
(D) ur demekle olmaz her zaman tövbe,
(E) n güzeli kimseye boyun eğme olma ha gebe,
(R) ahat ol sen doğru yoldan ayrılma.

Lanet olsun lanet şeytan haine,
Hırsız karga nispet yapar şahine,
Söz kanundur sen ne dersen de yine,
Dünya sanada kalmaz Allah büyüktür.

Hainlere kalmış meydan kavşaklar,

Aleme duyurdun kara lekemi,
Derim gerçektende bu bir şakamı,
Yeter artık yeter bırak yakamı,
Dünya benim derdim bana yetmezmi.

Gözüm yoktur yeter bana helalım,