Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Lanet dört bir yanı kastı kavurdu,
Atıp tutup yalan dolan savurdu,
Kızıl yezit gavurdanda gavurdu,
Allah ile kardeş sanki şerefsiz.

Sökmez bizde dikdatörün emiri,

Silinmez kalplerin köşelerinden,
Rekordan rekorun gişelerinden,
Nesili üreten dişilerinden,
Yiğidi,meleği doğuran ana.

Kimisi sürer sefa kmisi çeker cefa,
Görünen gerçekleri kaldırdı rafa,
Dünya tarihinde daha ilk defa,
Çaldı çarptı hırsız yine aklandı.

Suçsuz masum o insanlar gün sayar,

Gel kendine gel sen kendini yorma,
Bir sözün üstünde bin defa durma,
Anlamaz hal hatırdan soruda sorma,
Cahile nasihat versende boşa.

Cahildir kabadır hemde çok bilmiş,

İnternet faceden sessiz geceden,
Nedir bimem garip halin nice eden,
Anladım halini tek bir heceden,
Çağla kardeş neden kendin üzdün sen.

Dünya fani sür eşeği bozkıra,

Bir an çocukluğa gitti düşerim,
Yalan dünya seni durmaz taşlarım,
Allah'ım sen affet günah mı işlerim,
Benide bir daha doğursan anam.

Baba unutulmaz o da baş tacı,

Sabır sabır nereye kadar sabret,
Ettin beni bu aleme maskara ibret,
Sonunda dünyadan çektirdin nefret,
Bütün çektiklerim senin yüzünden.

Ben kaçtıkça sen hep geldin üstüme,

Ölde ölür karısının uğruna,
İt ile kopuğu basar bağrına,
Bu sözlerim ister gitsin ağrına,
Görsen bu yalaka başka yalaka.

Sesiz sakin kıraç dağın porsuğu,

Daha dün çobandın güderdin koyun,
İki yüzlülerde çok olur oyun,
Ne diyemki başka devrilsin boyun,
Bu ne şımarıklık oldum delisi.

Kendini nefsiğin peşine salma,

Söz dinlemez çocuk çoluk torunlar,
Günden güne artar bitmez sorunlar,
Kâbus hayat umutsuzsa yarınlar,
Bu dünyaya neden geldim bilmemki.

Hiç kimseye yoktur kinim kibirim,