Bir acayip dünya umut tarlası,
İnsan gibi yaşamak en kârlısı,
Huysuzu huylusu hırsızı hırlısı,
İnsan ne yaparsa kendine yapar.
İyilik güzeldir kötü ilginç şeydir,
Takyayla sarukla Dini koruma,
Yeterki sen el uzatma harama,
İlimi irfanı böyle arama,
Kalpten geçer ilim irfan sendedir sende.
Yol alırsın Allah Allah diyerek,
Nankör babamda olsa etmem ki minnet,
Sen kendini Allah'ın hoş kulu zannet,
İnsanın elinde cehennem cennet,
Görmediğim Hiç bir şeye inanmıyorum.
Eğer ki dünyaya gelmekse suçun,
Şimdi söylüyorum dostum ben bana,
Dünyada herkesi doğuran ana,
Her zaman takıldım kaldım ben şuna,
İyilikte kötülükte insandan geçer.
Gün gelir ölümle dünyadan göçer,
Acı gerçekleri var mdır bilen,
Varsa günahıyla gidermiş ölen,
İnsanlıktan başka gerisi yalan,
Dünya fanide olsa insan asil olmalı.
İnsandır dünyada en güzel varlık,
Hep kendini över aktan ak olur,
Durum belli söze ne gerek kalır,
Sıkışınca dar gününde yok olur,
Böyle de iki yüzlü insan olmaz ki.
Herkesden dost olmaz dostum demeyle,
Sözüm harman hasat alamam hasıl,
Nesil bir acayip fasıldan fasıl,
Suçun büyük başı bizdedir asıl,
Şimdi güç yetmiyor bizim itlere.
Şimdiki nesilin ekmeği aşı,
Yaşı elli çocuk kadar yok aklı,
İddia nedir bilmez ördek kursaklı,
Dur desende kendini çıkarır haklı,
Dosta düşman düşmana dost bizim yalaka.
Gezer tiliki ile leşin peşinde,
Herkes sevgi saygı ile yaşardı,
Başa bir şey gelse herkes koşardı,
Merak eder idi derde düşerdi,
Dostluk daha güzel idi bir zaman.
Kimse meyil vermez idi çıkara,
Söz dinlemez çocuk çoluk torunlar,
Günden güne artar bitmez sorunlar,
Kâbus hayat umutsuzsa yarınlar,
Bu dünyaya neden geldim bilmemki.
Hiç kimseye yoktur kinim kibirim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!