Nasıl mantık idi nasıl akıldı,
Akıl almaz bir acayip şekildi,
Arkasından nice ağıt yakıldı,
Uçtu gitti bizim tekersiz uçak.
Derim böylelere kafadan hasta
Sanki bu dünyaya baki kalacak,
Arasanda bulunmaz kıymet bilecek,
Fırsatımı bulsa canımı alacak,
Zalim bu dünyayı bana çok gördü.
Hep kendine yontar goril yavrusu,
Yok elde avuçta dardır kafesi,
İs tutmuş tencere kırık tavası,
Sosyete kılıklı zengin havası,
Kendisini birşey sanar çapulcu.
Bencillik üstünde kendin beğenen,
Sana bu güzelliği veren Mevladır,
Aşkın yakar yürğimi dağlatır,
Çaresizce elim kolum bağlatır,
Yeter artık hal perişan gel gayri.
Sensiz dünya benim güneşim söner,
Kalbimdeki aşk beni ona çekiyor,
Elden bir şey gelmez çok hoş bakıyor,
Aşkığın ateşi beni yakıyor,
Ben senin uğruna ölürüm canım.
Yenik düşmüş aşka sessiz ve sakin,
Ana doğurduysa baba olmak neye,
Azgın çocuğuna vermez terbiye,
Sever okşar derki bal kurabiye,
Şımarık şempaze balkon kızları.
Küçüğü tanımaz büyüğü saymaz,
Yalanlara dört ayakla direnir,
Ağa,patronuna şefe yaranır,
Kalbi hesat iyi huylu görünür,
Yalan satar iki ayaklı gazete.
Dedikodu yalan haber ajansı,
Şimdi söylüyorum dostum ben bana,
Dünyada herkesi doğuran ana,
Her zaman takıldım kaldım ben şuna,
İyilikte kötülükte insandan geçer.
Gün gelir ölümle dünyadan göçer,
Takyayla sarukla Dini koruma,
Yeterki sen el uzatma harama,
İlimi irfanı böyle arama,
Kalpten geçer ilim irfan sendedir sende.
Yol alırsın Allah Allah diyerek,
Nankör babamda olsa etmem ki minnet,
Sen kendini Allah'ın hoş kulu zannet,
İnsanın elinde cehennem cennet,
Görmediğim Hiç bir şeye inanmıyorum.
Eğer ki dünyaya gelmekse suçun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!