Nasıl mantık idi nasıl akıldı,
Akıl almaz bir acayip şekildi,
Arkasından nice ağıt yakıldı,
Uçtu gitti bizim tekersiz uçak.
Derim böylelere kafadan hasta
Sanki bu dünyaya baki kalacak,
Arasanda bulunmaz kıymet bilecek,
Fırsatımı bulsa canımı alacak,
Zalim bu dünyayı bana çok gördü.
Hep kendine yontar goril yavrusu,
Ana doğurduysa baba olmak neye,
Azgın çocuğuna vermez terbiye,
Sever okşar derki bal kurabiye,
Şımarık şempaze balkon kızları.
Küçüğü tanımaz büyüğü saymaz,
Kalbimdeki aşk beni ona çekiyor,
Elden bir şey gelmez çok hoş bakıyor,
Aşkığın ateşi beni yakıyor,
Ben senin uğruna ölürüm canım.
Yenik düşmüş aşka sessiz ve sakin,
Yok elde avuçta dardır kafesi,
İs tutmuş tencere kırık tavası,
Sosyete kılıklı zengin havası,
Kendisini birşey sanar çapulcu.
Bencillik üstünde kendin beğenen,
Sana bu güzelliği veren Mevladır,
Aşkın yakar yürğimi dağlatır,
Çaresizce elim kolum bağlatır,
Yeter artık hal perişan gel gayri.
Sensiz dünya benim güneşim söner,
Düşman mı dost mudur anlayamadım,
Bu garip gönlümü şenleyemedim,
El gibi günümü günleyemedim,
Ben ölürsem kardeşlerim gelmesin.
Yoktur hiç kıymetim yok hasiyetim,
İki yüzlü dostum yüzede gülse,
Ne işe yararki her şeyi bilse,
Eğerki bir adam adam değilse,
Bende dürüst olan dosta bakarım.
Bende bu dünyaya geldim geleli,
Hoş yaşa dünyada gerisi yalan,
Bende senin gibi olamaz plan,
Şerfsiz sen beni ne sandın ulan,
Kendinde ara yalanı dolanı bende arama.
Tokat Zile Çayır köyüdür köyüm,
Çoktur bu alemin katı kabası,
İsterse olsun anasıyla babası,
Ne zaman bilinir insanın hası,
Damarına dokununca belli olur.
Çoluk çocuk örnek evdeki karı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!