Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hep kendini över aktan ak olur,
Durum belli söze ne gerek kalır,
Sıkışınca dar gününde yok olur,
Böyle de iki yüzlü insan olmaz ki.

Herkesden dost olmaz dostum demeyle,

Sözüm harman hasat alamam hasıl,
Nesil bir acayip fasıldan fasıl,
Suçun büyük başı bizdedir asıl,
Şimdi güç yetmiyor bizim itlere.

Şimdiki nesilin ekmeği aşı,

Doğru olmak dürüst olmak hatamı,
Sen kimsinki çizeceksin rotamı,
Yalancıya bu şairin sitemi,
Batsın bu adalet bu düzen batsın.

Her zaman kuvvetli zayıfı vurur,

Uğrar isen nankörlerin köyüne,
Akıl almaz dünya keman yayına,
Gidersen zalimin huyu suyuna,
Bu Alemde senden iyisi olmaz.

Kimse sevmez seni doğru olursan,

Söz dinlemez çocuk çoluk torunlar,
Günden güne artar bitmez sorunlar,
Kâbus hayat umutsuzsa yarınlar,
Bu dünyaya neden geldim bilmemki.

Hiç kimseye yoktur kinim kibirim,

Fakirlikden yoksulluktan arlanmam,
Dürüstlük gururum pekte zorlanmam,
Her parası olan adam değildir sanmam,
Gözüm gönlüm tokdur bu bana yeter.

Şükürdür bu günüme sanma naçarım,

Daha dün çobandın güderdin koyun,
İki yüzlülerde çok olur oyun,
Ne diyemki başka devrilsin boyun,
Bu ne şımarıklık oldum delisi.

Kendini nefsiğin peşine salma,

Kimisi sürer sefa kmisi çeker cefa,
Görünen gerçekleri kaldırdı rafa,
Dünya tarihinde daha ilk defa,
Çaldı çarptı hırsız yine aklandı.

Suçsuz masum o insanlar gün sayar,

İnternet faceden sessiz geceden,
Nedir bimem garip halin nice eden,
Anladım halini tek bir heceden,
Çağla kardeş neden kendin üzdün sen.

Dünya fani sür eşeği bozkıra,

Gel kendine gel sen kendini yorma,
Bir sözün üstünde bin defa durma,
Anlamaz hal hatırdan soruda sorma,
Cahile nasihat versende boşa.

Cahildir kabadır hemde çok bilmiş,