Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Haz almam dünyadan ne bu yorgunluk,
İki yüzlü insanda dostluk bir günlük,
İz bırakır akıllarda durgunluk,
Dost görünür sonra satar dangalak.

Öküzde olsa zorla çekmez düveni,

Her olur olmazla olmaz merhabam,
Dost kim düşmanın kim tanı der babam,
Arasamda boşa gider hep çabam,
Doğru insan bulamadım bulamam.

Baykuş düner bülbül öten bağlara,

Arasan bulunmaz eski insanlar,
Azgın nesil dost olmaktan ne anlar,
Düşünmez kimseyi kendini yanlar,
Hainlere diyeceğim bu kadar.

Dönmüş gözü düşmüş nefsin peşine,

Öyle insan varki öküzden öküz,
Öküzlere öküz demeye dilim varmıyor.
Sanki dersin gerçek öküzle ikiz,
Öküzlere öküz demeye dilim varmıyor.

Yaşarken görünen gerçekler ayan,

Dostum dedim seni bağrıma bastım,
Bazen ne söylesen bile hep sustum,
İnan en son sözlerinden kan kustum,
Dostum sana dert yanmaya gerek yok.

Dostum senden hiç sırrımı saklamam,

Şu dünyada şunu bildim öğrendim,
Doğruya dürüstte değer verilmez.
Yaşarken yaşayan görenim kendim,
Doğruya dürüstte değer verilmez.

Doğru insan kovulurmuş dokuz köyden,

Sadece deliyemi denirmiş deli,
Bazende akıllı şaşırır yolu,
Benimde etrafım deliyle dolu,
Anladımki; delininnde delisi varmış.

Anlaşıldı bir terslik var işimde,

Bülbül dilli hele bak şu katıra,
O günler tekpaştan kaldı hatıra,
Çözemem bir türlü benzer ne türe,
Sarhoş desem değil deli Yücelim.

Yoktur onun aklı ile arası,

(Ö) rnek iyi ana, örnek bir baba,
(N) e güzel geleceğe iyi uğraşı çaba,
(D) ur demekle olmaz her zaman tövbe,
(E) n güzeli kimseye boyun eğme olma ha gebe,
(R) ahat ol sen doğru yoldan ayrılma.

Yıllar yılı uğraşırım bir hayli,
Akıl almaz bizim dostlar uzaylı,
Kendini beğenenlerden acayip huylu,
Bu aralar dosta giden yol bozuk.

İş değişir araya çıkar girince,