Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Doğru olmak dürüst olmak hatamı,
Sen kimsinki çizeceksin rotamı,
Yalancıya bu şairin sitemi,
Batsın bu adalet bu düzen batsın.

Her zaman kuvvetli zayıfı vurur,

Fakirlikden yoksulluktan arlanmam,
Dürüstlük gururum pekte zorlanmam,
Her parası olan adam değildir sanmam,
Gözüm gönlüm tokdur bu bana yeter.

Şükürdür bu günüme sanma naçarım,

Uğrar isen nankörlerin köyüne,
Akıl almaz dünya keman yayına,
Gidersen zalimin huyu suyuna,
Bu Alemde senden iyisi olmaz.

Kimse sevmez seni doğru olursan,

Dost elinden içtim dolu badesin,
Bulur isem asıl dostun sadesin,
Bu canımdan can veririm istesin,
Hatır başka çetin dostun belası.

Gerçek dosta boynum kıldan incedir,

Zamanı durdurmak elde olsaydı,
Çocukluk günlerim geri gelseydi,
Yaşlanmasa herkes çocuk kalsaydı,
Ne güzeldi o çocukluk yıllarım.

Gelir geçer günler maytap makara,

Bu dünyada sendin bana baş tacı,
Varlığın bir başka yokluğun acı,
Sensin her derdimin derman ilacı,
Çok özledim seni nerdesin Anam.

Hiç olurrmu Anasız dünyanın tadı,

Öküzün altında buzağa arayan,
Yoktur hiç birisi işe yarayan,
Sade kendi çıkarını koruyan,
Adı bizde saklı çoktur alçaklar.

Argoda bunlara derler on birli,

Güzel vatan Atatürk'ün eseri,
El unutsa sen unutma çocuğum.
Düşmandan kurtuldu yurdun her yeri,
El unutsa sen unutma çocuğum.

Şaşırdı düşmanlar yurdu terk etti,

İnsan olan insan gibi olmalı,
Şunu öğrenmeli şunu bilmeli,
Böyleyse dünyaya neye gelmeli,
Çile gelir geçer ölüm bir anlık.

Vurma kendin taştan taşa aşınma,

Haz almam dünyadan ne bu yorgunluk,
İki yüzlü insanda dostluk bir günlük,
İz bırakır akıllarda durgunluk,
Dost görünür sonra satar dangalak.

Öküzde olsa zorla çekmez düveni,