Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir an çocukluğa gitti düşerim,
Yalan dünya seni durmaz taşlarım,
Allah'ım sen affet günah mı işlerim,
Benide bir daha doğursan anam.

Baba unutulmaz o da baş tacı,

Sabır sabır nereye kadar sabret,
Ettin beni bu aleme maskara ibret,
Sonunda dünyadan çektirdin nefret,
Bütün çektiklerim senin yüzünden.

Ben kaçtıkça sen hep geldin üstüme,

Ölde ölür karısının uğruna,
İt ile kopuğu basar bağrına,
Bu sözlerim ister gitsin ağrına,
Görsen bu yalaka başka yalaka.

Sesiz sakin kıraç dağın porsuğu,

Öküzün altında buzağa arayan,
Yoktur hiç birisi işe yarayan,
Sade kendi çıkarını koruyan,
Adı bizde saklı çoktur alçaklar.

Argoda bunlara derler on birli,

Bu dünyada sendin bana baş tacı,
Varlığın bir başka yokluğun acı,
Sensin her derdimin derman ilacı,
Çok özledim seni nerdesin Anam.

Hiç olurrmu Anasız dünyanın tadı,

Güzel vatan Atatürk'ün eseri,
El unutsa sen unutma çocuğum.
Düşmandan kurtuldu yurdun her yeri,
El unutsa sen unutma çocuğum.

Şaşırdı düşmanlar yurdu terk etti,

Zamanı durdurmak elde olsaydı,
Çocukluk günlerim geri gelseydi,
Yaşlanmasa herkes çocuk kalsaydı,
Ne güzeldi o çocukluk yıllarım.

Gelir geçer günler maytap makara,

İnsan olan insan gibi olmalı,
Şunu öğrenmeli şunu bilmeli,
Böyleyse dünyaya neye gelmeli,
Çile gelir geçer ölüm bir anlık.

Vurma kendin taştan taşa aşınma,

Dost elinden içtim dolu badesin,
Bulur isem asıl dostun sadesin,
Bu canımdan can veririm istesin,
Hatır başka çetin dostun belası.

Gerçek dosta boynum kıldan incedir,

Şu dünyada şunu bildim öğrendim,
Doğruya dürüstte değer verilmez.
Yaşarken yaşayan görenim kendim,
Doğruya dürüstte değer verilmez.

Doğru insan kovulurmuş dokuz köyden,