Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çoktur bitmez yalancıda yalanlar,
Gizli kazık atıp yüze gülenler,
Böyle olur iki yüzlü olanlar,
Arsızlarda utanmaya yüz varmı.

İnat yüklü kıraç dağın keçisi,

Dudağanda yaşmak başında puşi,
Bağlamış al yazma gözükmez döşü,
Güzelleği haktan şaşkınlık işi,
Hoş bakışlı kara kaşlı geline kurban.

Çirkinlerse kavuk tadı kelektir,

Var mıdır dünyanın sonu,
Hayat,yaşam ilginç konu,
Akıllı insan bilir bunu,
Gelen şaşkın giden şaşkın.

Kalp kırmaz akıllı olan,

Bakmadın haline aldın tapuyu,
Kilitledin haktan yana kapıyı,
Kör olur gözlerin görmez dünyayı,
Benim feryadımı duy garip Hasan.

Nasihatım sana kimseyi soyma,

Çalışr çabalarsın ömürde yetmez,
Herşey bitse bile işte bu bitmez,
Zindan olur üzerimden hiç gitmez,
Gitmez üzerimden geçim belası.

Mecbur hayat yaşamdan vazgeçilmez,

Yoksa paran akla kara seçilmez,
Paralının havasından geçilmez,
Hüzün çöker buruk gönlüm açılmaz,
Yanar içim alev alev köz kalır.

Yoksa paran herkes döner tersini,

Fakir isen fakir,zengin isen zengin,
Bu dünyada bulunmasada dengin,
Böyle işler benim içimde yangın,
Garibe hâl hatır soran olmaz ki.

Hırsız karga değil şahinde olsan,

sözde insan olarak gelmiş dünyaya,
Yalan sözle girer bin bir boyaya,
Seni gördüm ben ısındım ayıya,
Sözde insan buna derler fırıldak.

Ne fark eder erkek ile bayanı,

Yakın Eskişehir'e Yakın Afyon'a,
Kütahya porselen Can katar cana,
Ününü duyurdu bütünü cihana,
Türkiye'de tekten şirin Kütahya.

Gürül gürül akar dere çayları,

İki ayak üstünde olmuş dört ayak,
Kendini beğenen akıldan manyak,
Aslında böylelerin harcıdır dayak,
Hiç yere kalplere kırar kuyruklu.

Hep sonundan görme oldum delisi,