Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Büyük küçük erkek bayan farketmez,
Adam olan can dostunu terketmez,
Söz kanun dur harbi olan çarketmez,
İnsan önce harbi insan olmalı.

İnsanın kalbindeki dışına vurur,

Acı gerçekleri var mdır bilen,
Varsa günahıyla gidermiş ölen,
İnsanlıktan başka gerisi yalan,
Dünya fanide olsa insan asil olmalı.

İnsandır dünyada en güzel varlık,

Boşversen kimseyi sen kendine bak,
Sana bir ayak gelene sen git üç ayak,
Hayırsız evlatı yola getirmez dayak,
Sen sen olda hiç kimseyi kınama.

Huysuzu kınarsan o huy sana geçermiş,

Arkadan kuyu kazar yüze gülenci,
Dedikodu yalan dolan plancı,
Küçüğüde yalancı büyüyüde yalancı,
Bu dünyada hiç kimseye güven kalmamış.

Bugün bir söylersin yarın o olur elli,

Düşünmeden kul hakkını yiyenler,
Binbir defa desen cahil ne anlar,
Bu dünyada varsa ölmem diyenler,
Haktan haktır herkes tadar ölümü.

Rahmetli Dedemden geriye kalan,

Gelen gelir Bir Gün gidenler gider,
Ne var ise Haktan gelirmiş didar,
Noksan akıl bitmez sanma gam keder,
Şunu bilki her şeyin bir sonu var.

Kâbus hayat şerit şerit filimdir,

Dünyayı yarattı bizi yarattı,
Kendinin nurundan bize nur kattı,
Daha neler neler var sanmaki bitti,
Her şeyi verende alanda Allah.

Canlıyı nimeti çok ganimeti,

Allahın yarattığı bütün insanlar,
Yalan dolancılar bir birin yanlar,
Hak hukuku gerçekleri bilenler anlar,
Hak bilene kula kulluk yakışmaz.

Fanidir bu dünya üç günlük ömür,

Nere gitsem dürzü dürzüyü tutar,
Dürüstü doğruyu başından atar,
Ninesini boyar kız diye satar,
Her zaman övermiş kavat kavatı.

Çok derin mevzudur enteresan iş,

Herkes ne yaparsa kendine yapar,
Lüzumsuz hiç yoktan şeytana tapar,
Nazlumu incitir nankörün elini öper,
Bilse herkes kendi günahıyla gidermiş.

Azda olsa çok da olsa hakkına razı ol,