Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yiğit at şahlanır tembel at yatar,
Hayırsız horozlar akşamda öter,
Garip kuru ekmek yer zalim bal yutar,
Bu dünya tersine şu işe bakın.

Böbürlenmek hırsızlarda hünermiş,

Mantık dışı kör şeytana tapana,
Mert dururken namert eli öpene,
Benim sözüm doğru yoldan sapana,
Ben insanı tek bir sözle döverim.

Yeter bana aklım şeytan yanaşmaz,

Bu dünyayı Allah yarattı asıl,
Adem baba Hava anadan nesil,
Gelen gelir giden böyledir usül,
Unutmada oku tarihe bir bak.

Geldi geçti sadrazamlar krallar,

Serim verdim yoksa sırmı vermedim,
Varmı başka böyle dünya görmedim,
Her gün koştum insanlığa durmadım,
Veysel bu dünyadan üzgün gidiyor.

Nanköre nasihat versem ne fayda,

Kalksın gözlerinden perde,
Gelin nerde damat nerde,
Bu gün düğün varsa burda,
Vur davula ver coşkuyu.

Ağlar gelin zari zari,

Keskin bıçak konuşturur kasabı,
Tutar ise çıkarcının hesabı,
Bu işler ezelden beridir tabi,
Varsa paran fırsat sende söz sende.

Söz eden çok olur çınlar kulağı,

Bende bilmem ne ayaksın ne yolsun,
Şunu bilki yanar döner bir kulsun,
Nere gitsem nerde olursa olsun,
Sıra gelmez yalakçılar oldukça.

İşte güçte ne gezersin pavyonda,

Var mıdır dünyanın sonu,
Hayat,yaşam ilginç konu,
Akıllı insan bilir bunu,
Gelen şaşkın giden şaşkın.

Kalp kırmaz akıllı olan,

Dudağanda yaşmak başında puşi,
Bağlamış al yazma gözükmez döşü,
Güzelleği haktan şaşkınlık işi,
Hoş bakışlı kara kaşlı geline kurban.

Çirkinlerse kavuk tadı kelektir,

Çalışr çabalarsın ömürde yetmez,
Herşey bitse bile işte bu bitmez,
Zindan olur üzerimden hiç gitmez,
Gitmez üzerimden geçim belası.

Mecbur hayat yaşamdan vazgeçilmez,