Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Canım kurban harbi insanı tutarım,
Doğru yoldan geçer benim katarım,
Seni dürüstllükte alır alır satarım,
Kendisini bir şey sanar sidikli.

Yaşın yanı sıra yanar kurular,

Nerelisin dedim düşünüp durdu,
Songül dedi abi memleket Ordu,
Mekan Çayırova Beylikbağı yurdu,
Hoş konuşur asi dil olmaz Songül.

Songül daha henüz yirmi üç yaşında,

Babanın evlada yetmiyor gücü,
Zaman böyle zaman dram çok acı,
Kele yetmez oldu kelin ilacı,
Nesil azgın nesil sonu nolacak.

Mevsimler acayip iklim bozuldu,

Mantık dışı kör şeytana tapana,
Mert dururken namert eli öpene,
Benim sözüm doğru yoldan sapana,
Ben insanı tek bir sözle döverim.

Yeter bana aklım şeytan yanaşmaz,

Kıraçtır dağları soğuk suları,
Ölen öldü göçtü kalan sağları,
Viran olmuş bahçe bostan bağları,
Tokat Zile Çayır köyüm nerdesin.

Koyunlar melerdi kuzu melerdi,

Zalimler,zorbalar beyi beyidir,
Yalancı hainler sanki dayıdır,
Batsın dünya bence bundan iyidir,
İstemem gözüm yok ters dönsün dünya.

Ahkam kesilir üç kuruş parası olan,

Leş kargası gibi kokar soluklu,
Rüzgar vurmuş tufan vurmuş çalıklı,
Doğuştan defolu çoban kılıklı,
Telefonla rota verir sümüklü.

Çok ukala çok bilmişin kadısı,

Yiğit at şahlanır tembel at yatar,
Hayırsız horozlar akşamda öter,
Garip kuru ekmek yer zalim bal yutar,
Bu dünya tersine şu işe bakın.

Böbürlenmek hırsızlarda hünermiş,

On yedi ağustos da sene doksan dokuzda,
Suçun büyük başı bizdedir bizde,
Biz bıraktık bizi ateşte közde,
Taş üstünde taş kalmadı o sene.

Bilimciler Aya istasyon kurdu,

Bu dünyayı Allah yarattı asıl,
Adem baba Hava anadan nesil,
Gelen gelir giden böyledir usül,
Unutmada oku tarihe bir bak.

Geldi geçti sadrazamlar krallar,