Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bu beceri bu ilham önceki haldi,
Bana bu seneler bir şeyler oldu,
Garip şair ne ondu ne yüzü güldü,
Ömrüm şiir yazmaklamı geçecek.

Yazdım yazdım heceledim sırayı,

Şu fani dünyada mecburu yaşar,
Bilerek haram yer çizmeyi aşar,
Yaşlanınca ölüm derdine düşer,
Asmayınca iki ayaklı rezil it ölmez.

Kul hakkı yer yapar hile hurdayı,

Saçları sırmaydı yanaklar aldı,
Gözümde gönlümde hep öyle kaldı,
Uyandım yataktan gözlerim doldu,
Dün gece ben seni rüyamda gördüm.

Kendimi bir ara cennette sandım,

Gider gelir her gün durmaz dert yanar,
Ağlar sızlar herkes onu dost sanar,
Hain hainliğini unutmuş mazlumu kınar,
Rezilde etsen iki yüzlü utanmaz.

Yanar döner iki yüzlü arsızdır,

Zengin olan güvenir katı yatına,
Baldan tatlı gelir leşi itine,
İnsanlıkda düşmüş ayak altına,
Bu dünyada para olmuş ön plan.

Tilkilerse fırsat vermez çakala,

Park ve bahçeleri ağaç dibleri,
Halkın parasıyla dolmuş cepleri,
Bende asla sevmem böyle tipleri,
Hava atar park bahçeler maymunu.

Bu maymunlar erkek ile dişidir,

Kardeş değil cahil paslı tencere,
Beslemiş itini vurmuş zincire,
De be zalim bumu idi son çare,
Öz kardeş evlatı amcaya sövmez.

Hain zalim biz eskiden böylemi gördük,

Benim için ölsem bile ağlamaz,
Çıkarcı insanlar fayda sağlamaz,
Kim olursa olsun beni bağlamaz,
Öz kardeşlerimi sildim defterden.

Kardeş mirasına göz diken hayvan,

Bıktırdın usandırdın seni istemem,
Arkamdanda gıybet yapsan sus demem,
Bu kalbimde sana karşı duygu beslemem,
Özledikçe bu bağrıma taş bastım.

Sevgilide olsa aşkı kendinin olsun,

Gerçeklere can çırpınır bedende,
Gelende yalancı dostum gidende,
Tok sözlülük bende çünkü nedende,
Ben ölünce sevinenler çok olur.

Azgın nesil tapkın şeytana puta,