Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Asla güven etmem yanar dönere,
Orta yerden atar seni kenara,
Bak şu iki yüzlüdeki hünere,
Adam satan şerefsize lanet.

Dersin yaşı elli aklı başında,

Gerçeklere can çırpınır bedende,
Gelende yalancı dostum gidende,
Tok sözlülük bende çünkü nedende,
Ben ölünce sevinenler çok olur.

Azgın nesil tapkın şeytana puta,

İşe yaramayan kavun kelektir,
Hani derler her güzele Melektir,
İnananda inanmayanda salaktır,
Şeytan ile cinden Melek olurmu.

En akıllı gerçekleri bilendir,

Canım kurban harbi insanı tutarım,
Doğru yoldan geçer benim katarım,
Seni dürüstllükte alır alır satarım,
Kendisini bir şey sanar sidikli.

Yaşın yanı sıra yanar kurular,

Bu berbat gidişat beni şok eden,
Can çıkar huy çıkmaz derlermiş neden,
Gönlüm buruk çile çekense beden,
Kendi halimde karalar bağlarım şimdi.

Gariplerin hal hatırı sorulmaz,

Yetmiyor sadece bir günlük saygı,
Anlam çelimsiz hazımsız duygu,
Helede bu nesilde endişe kaygı,
Kimseden fayda yok şimdi anladım.

Dikkat etmek lazım her bir adıma,

Nerelisin dedim düşünüp durdu,
Songül dedi abi memleket Ordu,
Mekan Çayırova Beylikbağı yurdu,
Hoş konuşur asi dil olmaz Songül.

Songül daha henüz yirmi üç yaşında,

Babanın evlada yetmiyor gücü,
Zaman böyle zaman dram çok acı,
Kele yetmez oldu kelin ilacı,
Nesil azgın nesil sonu nolacak.

Mevsimler acayip iklim bozuldu,

Çok Konuşma hadi bas git işine,
Ne kadarda kendini övsen boşuna,
İstersede Gel sen altmış yaşına,
Senden bir pok olmaz ona inandım.

Bu dünya fanidir boşa aldanma,

Utanmaz yüzünle kirli elinle,
Kulak verde önce sen beni dinle,
Beni aptal sanarsın hırsız halinle,
Seni akılda pazar pazar satarım.

Sen gibi hırsızlar suçunu örter,