Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Sağlığımda kör şeytana tapanlar,
Zıkkım geber deyip nispet yapanlar,
Çok bilmişler nankör sazan lapinler,
Ben ölünce gram gram yediler.

Sözün bilmez nankör arsız adiler,

Allahın yarattığı bütün insanlar,
Yalan dolancılar bir birin yanlar,
Hak hukuku gerçekleri bilenler anlar,
Hak bilene kula kulluk yakışmaz.

Fanidir bu dünya üç günlük ömür,

Yakın Eskişehir'e Yakın Afyon'a,
Kütahya porselen Can katar cana,
Ününü duyurdu bütünü cihana,
Türkiye'de tekten şirin Kütahya.

Gürül gürül akar dere çayları,

İki ayak üstünde olmuş dört ayak,
Kendini beğenen akıldan manyak,
Aslında böylelerin harcıdır dayak,
Hiç yere kalplere kırar kuyruklu.

Hep sonundan görme oldum delisi,

Bozar gidişatı bozar düzeni,
Bükülmez eğilmez yoktur izanı,
Yaksanda yakılmaz odun hezeni,
Ancak seni ölüm biçer lop dilli.

Nedersende yapar işin zıddını,

İsminden haz aldım senden almadım,
Üç dakkada beni sattın Muhammed.
Ayrı düştük arayıpta bulmadın,
Neden ayrı yoldan gittin Muhammed.

Muhammed sözlerim sana nazımdan,

Hemşerim Muharrem Face'de Batu,
Takılır kalite satmaz ki kötü,
MSG telefon halka hizmeti,
Var Güzeltepe'de Muharrem Teke.

Eren İletişim derim Nusret'i

Bir zaman Sivas'ta yaşadık sorun,
Bilmem zoru neydi budala körün,
Yok ol kanlı Sivas varlığın, varın,
Muhlis Akarsu'ya nasıl kıydılar.

Yobazların ağzın açtı havaya,

Dünya güzel yaşaması pek hoştur,
Gelenler sevdalı giden sarhoştur,
Ölüm var dünyada diyorlar boştur,
Nede güzel olur ölüm olmasa.

Gelir geçer dönen hayat çarkıdır,

Haddin bilmez sözün bilmeyen arsız,
Aleviye dil uzatma duyarsız,
Konuşurken önce düşün ayarsız,
Olmaz bizde ne demekmiş mum söndü.

Kendin bilmez kem gözlerde illetiz,