Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Geldi harman, hasat, bolluk, bereket,
Gördün bugünleri haline şükred,
Çalışkan köylümde çoktur marifet,
Güzel olur arpa, buğday zamanı.

Sıcak yaz güneşi vermiyor aman,

Cazibe gözleri aşkla yanıyor,
Göz göze gelince başım dönüyor,
Aşkın ızdırabı kalbe iniyor,
O güzele köle olasım geldi.

Mecnunum Leylayı çölde ararım,

Eşim dostum Varsa koşar parama,
Yoksa Eğer merhem olmaz yarama,
Helede bu çağda dürüst arama,
Üç kuruşa takla atan rezil çok.

Varsa paran pulun çoktur yârenler,

Anlamadım ne çileli burunmuş,
Bacanakta suç yok burun sorunmuş,
Yak dedik ışığı ama erinmiş,
Nerden çıktı tuvaletin kapısı.

Ne zalimmiş tuvaletin kapısı,

Leş kargası gibi kokar soluklu,
Rüzgar vurmuş tufan vurmuş çalıklı,
Doğuştan defolu çoban kılıklı,
Telefonla rota verir sümüklü.

Çok ukala çok bilmişin kadısı,

Yiğit at şahlanır tembel at yatar,
Hayırsız horozlar akşamda öter,
Garip kuru ekmek yer zalim bal yutar,
Bu dünya tersine şu işe bakın.

Böbürlenmek hırsızlarda hünermiş,

Mantık dışı kör şeytana tapana,
Mert dururken namert eli öpene,
Benim sözüm doğru yoldan sapana,
Ben insanı tek bir sözle döverim.

Yeter bana aklım şeytan yanaşmaz,

Zalimler,zorbalar beyi beyidir,
Yalancı hainler sanki dayıdır,
Batsın dünya bence bundan iyidir,
İstemem gözüm yok ters dönsün dünya.

Ahkam kesilir üç kuruş parası olan,

Kıraçtır dağları soğuk suları,
Ölen öldü göçtü kalan sağları,
Viran olmuş bahçe bostan bağları,
Tokat Zile Çayır köyüm nerdesin.

Koyunlar melerdi kuzu melerdi,

On yedi ağustos da sene doksan dokuzda,
Suçun büyük başı bizdedir bizde,
Biz bıraktık bizi ateşte közde,
Taş üstünde taş kalmadı o sene.

Bilimciler Aya istasyon kurdu,