Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gider gelir her gün durmaz dert yanar,
Ağlar sızlar herkes onu dost sanar,
Hain hainliğini unutmuş mazlumu kınar,
Rezilde etsen iki yüzlü utanmaz.

Yanar döner iki yüzlü arsızdır,

Şu fani dünyada mecburu yaşar,
Bilerek haram yer çizmeyi aşar,
Yaşlanınca ölüm derdine düşer,
Asmayınca iki ayaklı rezil it ölmez.

Kul hakkı yer yapar hile hurdayı,

Saçları sırmaydı yanaklar aldı,
Gözümde gönlümde hep öyle kaldı,
Uyandım yataktan gözlerim doldu,
Dün gece ben seni rüyamda gördüm.

Kendimi bir ara cennette sandım,

Dünya geniş salla gitsin küreği,
Yüce Allah Bu dünyanın direği,
Ben hiç ölmem diyen varsa yüreği,
Ölümü hiç kimse engelleyemez.

Hayat böyle bir gider bir gelirsin,

Yazsam derdim yetmez kalem kağıdım,
Bu nesile fayda etmez öğüdüm,
Dünya senden eşten dosttan soğudum,
Bir gün göremedim ömrüm boyunca.

Ne var ne yok elimde dostlarım aldı,

Bu beceri bu ilham önceki haldi,
Bana bu seneler bir şeyler oldu,
Garip şair ne ondu ne yüzü güldü,
Ömrüm şiir yazmaklamı geçecek.

Yazdım yazdım heceledim sırayı,

Zengin olan güvenir katı yatına,
Baldan tatlı gelir leşi itine,
İnsanlıkda düşmüş ayak altına,
Bu dünyada para olmuş ön plan.

Tilkilerse fırsat vermez çakala,

Park ve bahçeleri ağaç dibleri,
Halkın parasıyla dolmuş cepleri,
Bende asla sevmem böyle tipleri,
Hava atar park bahçeler maymunu.

Bu maymunlar erkek ile dişidir,

Kardeş değil cahil paslı tencere,
Beslemiş itini vurmuş zincire,
De be zalim bumu idi son çare,
Öz kardeş evlatı amcaya sövmez.

Hain zalim biz eskiden böylemi gördük,

Benim için ölsem bile ağlamaz,
Çıkarcı insanlar fayda sağlamaz,
Kim olursa olsun beni bağlamaz,
Öz kardeşlerimi sildim defterden.

Kardeş mirasına göz diken hayvan,