Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hal perişan naçar hayat yürümez,
Ağlarım gözyaşım dinmez kurumaz,
Garip kaldım dostlar beni aramaz,
Beni böyle yapan kadere lanet.

Bir umuttur yarınları gözledim,

Sene doksan dokuz yirmi altı şubat,
Başladı hastane kapısı nöbet,
Sonu gelmez bize uzak selamet,
Oğlum bu acıya nasıl dayandın.

Gerçek bir yaşantı değildir alay,

Sıkıntıya ilaçmış bak şu nedene,
Esir alır girer çıkmaz bedene,
Hep bağımlı kılar deme adı ne,
Zulumlerden zulüm saçar torbacı.

Temsili özenti başlar ufaktan,

Dağdan inen bağdakini kovuyor,
Nasıl olur kedi Aslanı boğuyor,
Hepten zalimlere güneş doğuyor,
Nedendir ki; gücü gücü yetene.

Çoktur illet yok acıma duygusu,

Aşkı yakar sönmez gözümde tüter,
Yaşarım sevdayla kalbim can atar,
Leyla Mecnun Ferhat Şirinden beter,
Nere gitsem hayalimde sen varsın.

Kurşun gözler vurur beni dünyada,

Merak etme nerde diye neresi,
Şekerpınar merkez Akbank burası,
Çok güvercin al yeşilli karası,
Uçar güvercinler bitmez çok artık.

Allara bezenmiş çoğu sarıdır,

Geçmem kapısından geçmem yolundan,
Bıktım Yüce Allah'ın nankör kulundan,
Reziller anlamaz dostun halinden,
Sildim defterimden seni çünkü ah ettin.

Üç kuruşu hesap yapar bana gelince,

Kalbimde yeşerdi tomurcuk açtı,
Hayalin gönlüme kokular saçtı,
Hep koştum peşinden o benden kaçtı,
Beni hasta eder aşkın yarası.

Gözüm gönlümde cennet meleğim,

Sevmek cesarettir sevilmek hüner,
Aşık sevmeyince deliye döner,
Korlanan ateşi biraz zor söner,
İşte şimdi halim yaman duy beni.

Aşkın sınırı yok yeterki evet,

Doğru oldum dürüst oldum olmadı,
İşte bundan eşim dostum kalmadı,
Zalim zorba nankör kıymet bilmedi,
Bana çok gördüler zalim dünyayı.

Yoktur eşim dostum tarafım tutan,