Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Toklar haklı ise hata açınmı,
Bu dünyaya gelmek senin suçunmu,
Bozuk düzen gidişatı görmek içinmi,
Veyselim dünyaya sen niye geldin.

Garibanlar ağasına köledir,

Bitmez çile hüsran derler adına,
Varamadım ben hayatın tadına,
Söz kar etmez öz be öz evlatına,
Yaşamak anlamsız hayat anlamsız.

Ağır olur yükü hayat düzmece,

Eğer ki dost olmak istersen bana,
İş ile ekmek ver sefil tabana,
Al hayır duamı benden çabana,
Var kabir azabı hayır iş olsun

Ben isterim bende helal terazi,

Senden lafı alır herkese satar,
Üç, beş kelimede kendisi katar,
Seni türlü türlü belaya iter,
Yalan yok doğrusu hayırsız komşu.

Mine Manisa'lı Hayri Mardin'li,
Nedense Mine'ye kaptırmış gönlü,
Sevmek ve sevilmek olmaz tek yönlü,
Kendini hayele salmış Hayrettin.

Ben diyor Mine'siz dünyayı ne edem,

Halam senin dedikodu neyine,
Uğramazsın doğruların köyüne,
Yaşın yetmiş hep günahlar lehine,
Senin gittğin yol eğridir halam.

Bilirim ki pınar baştan bulanır,

Gördüm insanların gizli yüzünü,
Para pul kör etmiş doymaz gözünü,
Takip eder kör şeytanın izini,
Zaman azgın zaman halimiz budur.

Bugün böyle yarın ne gelir başa,

Bulutlar öfkeli dağlar dumandır,
Yeşermiş ovalar çayır çimendir,
Beni bana köle eden bu candır,
Dünya zalim garibin hali yamandır.

Olmaz gariplerin kimi kimsesi,

Dört dörtlük muntazam beydeki konak,
Kapısında it çok yaklaşmaz sinek,
Çobansa uyanık koyun avanak,
Ne deyimki bizler bunu hak ettik.

Aldı mazbatayı çizdi rotayı,

Ana, Baba, kardeş sever çıkara,
Ne yapsın neylesin garip fukara,
Karışmış ayrılmaz ak ile kara,
Hain saltanatın düzeni para.

Bazı şeyler olmaz derler parayla,