Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bırak gayrı senli benli ayrımı,
Yakışmaz bu çağda insan kayrımı,
Uyan artık cahil kalma devrimi,
Gerçeklere sünger çekme gör artık.

Sende insan bende insan unutma,

İnsan bedeninde maskeli düşman,
İçmeyen bir pişman,İçen bin pişman,
Çeler aklın buna basit alışman,
Atamam cebimden gizli düşmanı.

Bitmez çile hüsran derler adına,
Varamadım ben hayatın tadına,
Söz kar etmez öz be öz evlatına,
Yaşamak anlamsız hayat anlamsız.

Ağır olur yükü hayat düzmece,

Kediler kovalar,aslanlar kaçar,
Hain bayram eder iyiler naçar,
Hırçın karga leşin peşinde uçar,
Lazım dünya durum böyle hal böyle.

Kimileri toktur kimi aç yaşar,

Gördüm insanların gizli yüzünü,
Para pul kör etmiş doymaz gözünü,
Takip eder kör şeytanın izini,
Zaman azgın zaman halimiz budur.

Bugün böyle yarın ne gelir başa,

Bulutlar öfkeli dağlar dumandır,
Yeşermiş ovalar çayır çimendir,
Beni bana köle eden bu candır,
Dünya zalim garibin hali yamandır.

Olmaz gariplerin kimi kimsesi,

Halam senin dedikodu neyine,
Uğramazsın doğruların köyüne,
Yaşın yetmiş hep günahlar lehine,
Senin gittğin yol eğridir halam.

Bilirim ki pınar baştan bulanır,

Güvenme aldanma çok iyi düşün,
Fazla pişman olma peşin sat peşin,
Her nereye gitsen rast gelmez işin,
İtle farkı yoktur hain insanın.

Boğazı büyüğün dostu olmaz derler,

Ana, Baba, kardeş sever çıkara,
Ne yapsın neylesin garip fukara,
Karışmış ayrılmaz ak ile kara,
Hain saltanatın düzeni para.

Bazı şeyler olmaz derler parayla,

Dört dörtlük muntazam beydeki konak,
Kapısında it çok yaklaşmaz sinek,
Çobansa uyanık koyun avanak,
Ne deyimki bizler bunu hak ettik.

Aldı mazbatayı çizdi rotayı,