Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Geldim sana otuz dokuz senedir,
Kahpe dünya hep zenginden yanadır,
Zenginide Fakiride doğuran anadır,
Hüner sende dertler bende saklıdır.

Haz almadım baharımdan yazımdan,

Gıybetine atar tutar her şeyi,
Gerçeklere göz kapayan kör beyi,
Anlaması zordur zalim zorbayı,
İnsanları tanıması zor dostum.

Şimdi gül dediin diken çıkıyor,

Yiyen yedi çalan çaldı,
Sürüye aç kurtlar daldı,
Kurtarmak sanamı kaldı,
Dur hele işgüzar Ünal.

Ağam çalar balya balya,

İçinde dünya var ufak bir kutu,
Nesillere ışık çağın icadı,
Face sayfaları, güzel sohbeti,
Dünyayı ayakta tutar internet

Açtım pencereyi gördüm dünyayı,

Dilim anadolum ilimse yolum,
Dost kalır dostluğa uzanır kolum,
Kalleş bolubeyi yiğit kör oğlum,
Unutulmaz neler neler var bizde.

Tarih yazar pirim zatlar erenler,

ISS Akbank'ta şefim Dilaver,
Şairde insandır dostluğu sever,
Sağol deyip teşekkür etseydi ne var,
Sağol deyip bir teşekkür etmedin.

Yazdım seni şiirlerde heceye,

Gökten başımıza yağsada taşlar,
Düşünmeyen insan hep günah işler,
Fırsat vermez oldu yırtıcı kuşlar,
Halk olarak bizler bunu hak ettik.

Akılsız baş bizi bize yabanlar,

Doğru varken yalancıyı tanımam,
Bende bazı insanları anlamam,
Güvenme dünyada kalır han hamam,
Bile bile kalpler kırar boş boğaz.

Önce söyler sonra söylenen sözü,

Canım dostum dedim bağrıma bastım
Bastında ne oldu sonra kan kustum,
Ufak tefek şeylerine hep sustum,
Hey dostum ben seni böyle bilmezdim.

Dost dosttan gizlemez sırlı olayı,

Bıktım zibididien bıktım zübbeden,
Nokta nokta çocuğundan kahpeden,
Yok kurtuluş bu dünyadan gitmeden,
Şairi üzene yazıklar olsun.

Horoz olmuş öter beş para etmez,