Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Arsız utanmaz yüzünle,
Hak yersin oğlun kızınla,
Doymaz gözün kem sözünle,
Beni kalpten yaraladın.

Hak yiyici yamyam adın,

Bendeki İnat

Akıl almaz bazen nedir bu inat,
Masumda kuru öfke beyde saltanat,
Can çıkar huy çıkmaz buda bir sanat,
Dediğini yaptırır bendeki inat.

Bir zaman kız idi şimdi oldu gelin,
Hastayım ben sana tatlıdır dilin,
Senin şu dünyada çoktur bedelin,
Sararmış dudağı bal olmuş gelin.

Tanrım sana çok özenmiş bezenmiş,

Yılan gibi sokar ama öldürmez,
Sürüm sürüm süründürür kaldırmaz,
Dünya ateşe yansa asla aldırmaz,
Ben insandan başka şeytan tanımam.

İlaç olsa olmaz dertlere derman,

Cahil nazar değer diye kendin boncuklar,
Çoktur iki yüzlü galleş kancıklar,
Dünya beni içten içten mıncıklar,
Neler var dünyada neler bana sor.

Bulamadım aradığım insanı,

Hey yalaka yalan yere ağlama,
Yalakalaık ile çıkar sağlama,
Sana taş atmadan bize havlama,
Başkasını savunmak sanamı kaldı.

Sende benim gibi sefil tabansın,

Kuldan üstün başka kul varmı daha,
Asil dürüstlüğe biçilmez paha,
Eğer insan isen eğil Allah'a,
Ölümden öteye başka yol varmı.

Malın mülkün paran eliğin kiri,

Geçim bir pervane bende rüzgarı,
Bozuldu dengeler hızım kalmadı,
Çulsuz diye vermediler o yari,
İncidi gururum yüzüm kalmadı.

Hep şaşkındır gariplerin feleği,

Bitmez Hayellerim artar merağım,
Bu aralar ben o dosta ırağım,
Alev kor içinde yanar yüreğim,
Bu nasıl aşk böyle aşka susadım.

Yetinirim gözlerine bakmakla,

Bitmiyor dünyanın tasası gamı,
Hiç gördünmü adam yiyen yamyamı,
Bulamadım adam gibi adamı,
Kim olursa olsun asla güvenme.

İnsan sarafıysan önce tartarsın,