Celalım Tekpaşda arkadaşımdı,
Onunla uğraşmak benim işimdi,
Çok konuşan hoş papağan kuşumdu,
Yok idi tuzunla tadın Celalım.
Palavra atar havalara girerdi,
Sabahlara kadar yatmak bilmezler,
Bir köşede zıbarıpta ölmezler,
Çığlık atmaktanda geri kalmazlar,
Darıca sahili deli doludur.
Saklar besler iki ayaklı şeytanı,
Bilmem neden haksız dersin haklıya,
Söyle şimdi seni kimler aklaya,
Aman kalsın gerek yoktur taklaya,
Yalan yalnış atar dedikoducu.
Onun dedikodu taçtır başında,
Dostluk bir altındır tabi bilene,
İyiyse iyi kötüyse kötü derler ölene,
Bir gerçek var ne gerek var yalana,
Dostluk çok güzeldir dostluk başkadır.
Ne güzeldir dostluk,akran,can,ciğer,
Adam satma para için pul için,
Değmez bence kıymet bilmez kul için,
Her insana güvenmektir tek suçun,
Sattı yakın dostum beni aldattı.
Dost diye gülerek gelir yanıma,
Bana hava atar oldum delisi,
Nedense değişmiş huy ile husu,
Senden yiğit bu şairin ölüsü,
Kendini birşey sanan deliye bakın.
İçimde beslerim ölmez gururum,
İçmeden kendisini sarhoş zanneder,
Doğru yol göstersen tersine gider,
Dengesizde dostluk pazara kadar,
Bir gün olsun ayar tutmaz dengesiz.
Dengesize güvenme bir anda satar,
İyisi kötüsü alın yazısı,
Anası çırpınır ağlar kuzusu,
Sürer ömür boyu dinmez sızısı,
Çile ile derdi çeken bilirmiş.
Ömür boyu gülmez yüzü durumsuz,
Hep gülerim ağlanacak halime,
Anlatsam derdimi yetmez kelime,
Ben böyleyim boyun eğmem zalime,
Dertlerim sıralı yokluk engelim.
İsyanım uğraşım nedir bu çabam,
Fanidir bu dünya neyine taptın,
Dünya malı için kardeşten koptun,
Yerinme kendince iyi şey yaptın,
Derinlerden yaraladın kalbimi.
Abi dedim kardeş dedim güvendim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!