Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Celalım Tekpaşda arkadaşımdı,
Onunla uğraşmak benim işimdi,
Çok konuşan hoş papağan kuşumdu,
Yok idi tuzunla tadın Celalım.

Palavra atar havalara girerdi,

Sabahlara kadar yatmak bilmezler,
Bir köşede zıbarıpta ölmezler,
Çığlık atmaktanda geri kalmazlar,
Darıca sahili deli doludur.

Saklar besler iki ayaklı şeytanı,

Bilmem neden haksız dersin haklıya,
Söyle şimdi seni kimler aklaya,
Aman kalsın gerek yoktur taklaya,
Yalan yalnış atar dedikoducu.

Onun dedikodu taçtır başında,

Ben inanmam asla beni övene,
Lanet olsun gıybetine sövene,
Huzur girmez gariplerin evine,
Kader gülmez talih gülmez şans gülmez.

Atarlar arkandan derler çulsuzsun,

Sen kimsinki beni Allah düşünsün,
Ancak düşman çatlayarak aşınsın,
Sana fırsat vermem daha yok şansın,
Allah büyük dostum sana kul olmam.

Dünya fani boştur malmülk han hamam,

sensiz bu dünyayı görmüyor gözüm,
Pirim Hünkar sana bağlıdır özüm,
Nevşehirden yana dönderdim yüzüm,
Duacıyım sana Pir Hacı Bektaş.

Kırşehir'le, Nevşehir'in arası,

Herkes ne ekerse onu biçermiş,
Bir it ne yerse onu sıçarmış,
Yoz olanlar toplum dışı kaçarmış,
Rezilin evladı rezil olurmuş.

Yalanlara dosttur gerçeğe ırak,

Olsanda doğru dürüst adam gibi adam,
Paradır merteve paradır kıdem,
Bu kadarda hesattır adem oğlu adem,
Şahinde olsan yine sana kuş derler.

Çalar çarpar gözü doymaz akbaba,

Hepten yaya gider aya gidemez,
El ağzı çuvaldır ne der ne demez,
Her yerde kendini isapat edemez,
Dürüstte olsa dışlanır parasız insan.

Dert bitmez gün geçmez parasız pulsuz,

Bana akıl verme sen bak kendine,
Destek olmaz bende olan dar güne,
Önce insan olup haddini bilsene,
Boşver beni önce sen bak kendine.

Sana göre benim adım sarhoştur,