Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Durmak kalmak ile fren paslanmaz,
Yollar çamur değil teker pislenmez,
Nedense bir türlü Rafet uslanmaz,
Duraktan al beni götür Rafetim.

At değildir servis sac ile demir,

İnsan bedeninde maskeli düşman,
İçmeyen bir pişman,İçen bin pişman,
Çeler aklın buna basit alışman,
Atamam cebimden gizli düşmanı.

Bırak gayrı senli benli ayrımı,
Yakışmaz bu çağda insan kayrımı,
Uyan artık cahil kalma devrimi,
Gerçeklere sünger çekme gör artık.

Sende insan bende insan unutma,

Çok zalimmiş bilmez idim bu yeri,
Bana mekan oldu gurbet diyarı,
Acımaz kaderin yoktur ayarı,
Kim demişki memleketten şen gurbet.

Çıkılmaz içinden derin bir kuyu,

Güvenme aldanma çok iyi düşün,
Fazla pişman olma peşin sat peşin,
Her nereye gitsen rast gelmez işin,
İtle farkı yoktur hain insanın.

Boğazı büyüğün dostu olmaz derler,

Nere gitsem yalakalar sevilir,
İki yüzlülerin sırtı ovulur,
Doğru olan dokuz köyden kovulur,
İşte bundan sarpa sarar işlerim.

Hakikattan şaşmam doğruluk özüm,

Heryer aydınlanır ışıklar söner,
Hoştur bu güzellik içime siner,
Güzelliği farketmekte bir hüner,
Heryer daha güzel gün ağırırken.

Gökyüzü masmavi deniz masmavi,

İşine gelirse kuzudan kuzu,
Çıkarına ters düş takar boynuzu,
İki ayaklı ama utanmaz yüzü,
Hele bakın hele koca öküze.

Dost tutunmuş tilki ile çakalı,

Zenginin düğünü bile zengindir,
Fakirin yüreğindeyse yanan yangındır,
Çıkacakmış canı sanki son gündür,
Terazi dengesiz Ne biçim dünya.

Olanda yüküyle eksilmez artar,

ISS temizlik şirket Müdürü,
Kendi yemez işçisine yedirir,
Helal olsun baba adam dedirir,
Takdir bizden helal olsun Müdürüm.

Bu övgüler Alaattin kurşuna,