Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İçmeden kendisini sarhoş zanneder,
Doğru yol göstersen tersine gider,
Dengesizde dostluk pazara kadar,
Bir gün olsun ayar tutmaz dengesiz.

Dengesize güvenme bir anda satar,

İyisi kötüsü alın yazısı,
Anası çırpınır ağlar kuzusu,
Sürer ömür boyu dinmez sızısı,
Çile ile derdi çeken bilirmiş.

Ömür boyu gülmez yüzü durumsuz,

Fanidir bu dünya neyine taptın,
Dünya malı için kardeşten koptun,
Yerinme kendince iyi şey yaptın,
Derinlerden yaraladın kalbimi.

Abi dedim kardeş dedim güvendim,

Allah vermiş size Onurcan Berk'i,
Güzel Murat Bundan başka ne var ki,
Neler var dünyada yaşada görki,
Dünya dram Coşkun ile Neslihan.

Nedir bilmem Coşkun beyin kıskancı,

Sevgiler yeşeriri aşka düşürür,
Aradığın bulamayan şaşırır,
Ayrılıksa mangal közde pişirir,
Saplanır içimde ok olur özlem.

Her iki gönülde sevgi biterse,

Sabahlara kadar yatmak bilmezler,
Bir köşede zıbarıpta ölmezler,
Çığlık atmaktanda geri kalmazlar,
Darıca sahili deli doludur.

Saklar besler iki ayaklı şeytanı,

Bilmem neden haksız dersin haklıya,
Söyle şimdi seni kimler aklaya,
Aman kalsın gerek yoktur taklaya,
Yalan yalnış atar dedikoducu.

Onun dedikodu taçtır başında,

Gezer dolaşırdık kırda bayırda,
Ne güzeldi köyüm çimen çayırda,
Gurbet elde hasret kaldık o yurda,
Bir an çocukluğum geldi aklıma.

Kış günü kızakla buzda kayardık,

Gökten taşta yağsa suskun kalırız,
Ağam ne verirse onu alırız,
Farkındayız biz her şeyi biliriz,
Ağam otuz lira zama çok diyor,

Gerçek hak adalet bu mudur sistem,

Eskidendi can alıcı azrail,
Şimdiyse azrail bizim kör cahil,
Ölüm haktır buna trafik dahil,
Dünya geniş yazık canlar ölmesin.

Kavga dövüş değişmesin külahlar,