Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hepten yaya gider aya gidemez,
El ağzı çuvaldır ne der ne demez,
Her yerde kendini isapat edemez,
Dürüstte olsa dışlanır parasız insan.

Dert bitmez gün geçmez parasız pulsuz,

Herkes ne ekerse onu biçermiş,
Bir it ne yerse onu sıçarmış,
Yoz olanlar toplum dışı kaçarmış,
Rezilin evladı rezil olurmuş.

Yalanlara dosttur gerçeğe ırak,

Olsanda doğru dürüst adam gibi adam,
Paradır merteve paradır kıdem,
Bu kadarda hesattır adem oğlu adem,
Şahinde olsan yine sana kuş derler.

Çalar çarpar gözü doymaz akbaba,

Bana akıl verme sen bak kendine,
Destek olmaz bende olan dar güne,
Önce insan olup haddini bilsene,
Boşver beni önce sen bak kendine.

Sana göre benim adım sarhoştur,

Kul nankördür herşey Allahtan gelir,
Orda mal mülk geçmez dünyada kalır,
İnsan doğar büyür sonrada ölür,
Aç kalsamda dürüst ölür giderim.

Düzen bazlar gibi bilmem ki oyun,

Her canlı yaşamak için can adar,
Zaman gelir herkes can borcu öder,
Bir yaşından yetmiş yaşına kadar,
Gam keder dert çile ölümle biter.

Ne kadar yaşasanda önemli olan,

Gönderdiniz Veysel Muhammet metini,
Sıvazlayın deve kuşu itini,
Zalim bilmez iyinin kıymetini,
Kıymet bilmez taştan beter taş olsun.

Yalakadır emeline ulaşan,

İçimde bir sevda ateş körüktür,
Ne kadarda gülsem gönlüm buruktur,
Geçim telaş hayat dönen bir çarktır,
Dünya güzel ama ölüm acıdır.

Bir endişe bir telaş hayat yürüdü,

Gül görünüp dalı diken bitenler,
Dedi kodu bülbül gibi ötenler,
Kocasına arka dönüp yatanlar,
Ölünce Mahşerde yeri olmazmış,

Hal hareket zorla tavır koyanlar,

Kendi eder kendi bulur şaşırır,
Eliyle kendini derde düşürür,
Sonra pişman olur gözü yaşarır,
Eder bulur sonra kul olan insan.

Yıkarsın yaparsın koca binayı,