Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gönlüm buruk bu dünyadan haz almaz,
Çoku ararım bulamam az ile olmaz,
Çekerim çekerim çilemde dolmaz,
Nedense bu günler tadım tuızum yok.

Mecburdur yaşamaya dünyaya gelen,

Tembel it davara gitmez zorunan,
Kuyruk sallar sahibine yaranan,
Üzer beni kahpe düzen görünen,
Yeter artık yeter cana tak etti.

Fırsatçı fırsatla kesilir dayı,

Dünyada bildğim sürüngen yılan,
Birde vardır iki ayaklı olan,
Bazen gerçek söyler, bazende yalan,
Haset insan iki ayaklı yılan.

Amacı nefsine yeniklik zoru,

Yaşam telaşası bitmiyor derdin,
Zorlarım zorlarım hep beni gerdin,
Hainin ipini eline verdin,
Fırfır dünya sana yetişmek çok zor.

Anladımki sana gelmek suç imiş meğer,

Astılar kestiler ettiler zulüm,
Anlamaz inanmaz yezit çok zalim,
Dinmek bilmez kızıl kandadır elim,
Ölmedim bak yezit yine burdayım.

Bana inananlar gelir yolumdan,

Giden gitti gelene aklım almıyor,
Tok yatanlar aç halinden bilmiyor,
Gidşatın beni mutlu kılmıyor,
Yazık dünya yazık senin haline.

Bozuk düzen her şey baştan aşağı,

Bırak artık bırak asık suratı,
Durma yürü hep şahlandır kıratı,
Sabret birgün sende alırsın muradı,
Sende bu dünyaya gül yavaş yavaş.

Unut gitsin sencilikle bencilik,

Seni düşündükçe gözüm yaşardı,
Atam görse halimize şaşrdı,
Suçlular kayıpsa kimler başardı,
Yavaş yavaş bölünüyor Türkiyem.

Örnek Taksim'de ki gezi parkına,

Zaman döndü azgın nesil değişti,
Akıl almaz insanları ne işti,
Yam yam aç göz nefsin peşine düştü,
Aç kurtlara fırsat verme yer seni.

Dürüst insanlarla yok bir alaka,

Hep isterdim emelime ulaşmak,
Kim istemez b u dünyayı dolaşmak,
Bitmez geçim telaş peşinden koşmak,
Çare yoktur beni yedi bitirdi.

Kimse istemez güçsüz nadur kalmayı,