Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bin düşünüp bir konuşan insan yok,
Aç gözlüler olsa nolur karnı tok,
Düşünmeden kalpler kıran nankör çok,
Değişmez sözünü bilmeyen kişi.

Gelde cahil insanlara söz anlat,

Kullar affetsede Allah Affetmez,
Canın pahasına servetin yetmez,
Derdin burda bitse asıl orada bitmez,
Can çıkarken sual vermeyi düşün.

Sakın razılıksız kul hakkı yeme,

Gelen yurtsuz giden yurtsuz,
Varmıdır dünyada dertsiz,
Dönen dünya dönmez çarksız,
Bize fırsat vermez soysuz.

Sırtım kambur derdim yüklü,

Özüm belli sözüm belli açık net,
Adamı adam etmez malmülkle servet,
Doğruyum dürüstüm tabiki evet
Ben nasılım şiirlerden sor beni.

Şeytan oğlu şeytan yola gelmeyen,

Tek bildiğim ehli insan ağırdır,
İnsanda harbilik kalbinde sırdır,
Görgüsüzler rezil duymaz sağırdır,
Çok bilmiş ukala olur şımarık.

Öyle insan vardır şekermi şeker,

Şaşırırsın gerçekleri görürsen,
Bir insana fazla değer verirsen,
Üzerine fazla titrer durursan,
Kendisini bir şey sanar şımarır.

Düşersin gözden her gün gidip gelirsen,

Sirke satar hep dolanır köyleri,
Beni sinir eder garip huyları,
Her işinde sakar ilginç şeyleri,
Sirke suyu sirke satar sirkeci.

Lafacandır lafda lafın ustası,

sensiz bu dünyayı görmüyor gözüm,
Pirim Hünkar sana bağlıdır özüm,
Nevşehirden yana dönderdim yüzüm,
Duacıyım sana Pir Hacı Bektaş.

Kırşehir'le, Nevşehir'in arası,

Hepten yaya gider aya gidemez,
El ağzı çuvaldır ne der ne demez,
Her yerde kendini isapat edemez,
Dürüstte olsa dışlanır parasız insan.

Dert bitmez gün geçmez parasız pulsuz,

Olsanda doğru dürüst adam gibi adam,
Paradır merteve paradır kıdem,
Bu kadarda hesattır adem oğlu adem,
Şahinde olsan yine sana kuş derler.

Çalar çarpar gözü doymaz akbaba,