Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Garip şair Mahsuninin çırağı,
Çalar söyler yiğit idi yüreği,
Mahsuninin Hacı Bektaş durağı,
Kaplte yaşar ölmez Mahsuni baba.

Nankörlerse kıymetini bilmedi,

Saır sabır bekle sonu gelmezse,
Eşin dostun kadir kıymet bilmezse,
Zalim dünya sende destim dolmazsa,
Bitermi sorunlar meçhul yarınlar.

Hak adalet denge terazi payın,

Sürünün kaldığı yerse ağıldı,
Çobanı şaşkındır sürü dağıldı,
Bu Alemde soysuzlar adam sayıldı,
Meydan tilkilere kaldı ne diyem.

Sen gibi kul hakkı yiyen kul olsam,

Zenginlere dostsun fakire düşman,
Sana gelmeyende gelende pişman,
Akılda durgunluk dolupta taşman,
Şaşkından şaşkınsın ne haber Dünya.

İstersende benim kahrimi çekme,

Anlı şanlı Bayrak çıksın semaya,
Şehit ölür Gazim düşer komaya,
Garibanın ekmeği yoktur yemeye,
Görev kutsal nerden çıktı bedelli.

Evlat sevindirir zengin babası,

Yeter artık can gırtlağa dayandı,
Şehit anasının yüreği yandı,
Sen gittin gideli düşman uyandı,
Arar olduk seni nerdesin Atam.

Sen gittin gideli olanlar oldu,

Kocaeliden İzmire yolmu yapalım,
Neden yoktan körşeytana tapalım,
Dudağı bal kulakları küpelim,
Ben öyle değilim bilesin Nergiz.

Eğer varsa söyle senin sorunun,

Şimdiki insanlar birbirin yiyor,
Aç gözlü nankörler doymak bilmiyor,
Herkes şimdi varlıklıyı seviyor,
O eski insanlık nerede kaldı.

Şakşakçı mangalda külü bırakmaz,

Benim gibi çekmemiş çile,
Zengin diye gelir dile,
Yiyemezsin güle güle,
Dostum bu serveti nereden aldın.

Bir hayli kendimce düşünüp durdum,

Öküz olan saman yiyip sap sıçar,
İnsan gibi yaşamaktan kim kaçar,
Kuvvetli kuvvetsizi ezipte geçer,
Bu gidişat ne zamana kadar sürecek.

Kimilerinin açlıktan nefsi kokuyor,