Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ağalık vermektir almakla olmaz,
Ağa azabının kıymetini bilmez,
Bekleriz bekleriz ay sonu gelmez,
Gelse ne olur ki şu hale bakın.

Halkını hiç insan yerine koymaz,

Bin düşünüp bir konuşan insan yok,
Aç gözlüler olsa nolur karnı tok,
Düşünmeden kalpler kıran nankör çok,
Değişmez sözünü bilmeyen kişi.

Gelde cahil insanlara söz anlat,

Kullar affetsede Allah Affetmez,
Canın pahasına servetin yetmez,
Derdin burda bitse asıl orada bitmez,
Can çıkarken sual vermeyi düşün.

Sakın razılıksız kul hakkı yeme,

Gönlüm buruk bu dünyadan haz almaz,
Çoku ararım bulamam az ile olmaz,
Çekerim çekerim çilemde dolmaz,
Nedense bu günler tadım tuızum yok.

Mecburdur yaşamaya dünyaya gelen,

Geldik şu dünyaya üç gün misafir,
Ukala insanın ağzı dolu küfür,
Gitme desende yine gider kafir,
Gitme kardeş eğri yolun sonu yok.

Akıl varken kör şeytana uyanlar,

Gelen yurtsuz giden yurtsuz,
Varmıdır dünyada dertsiz,
Dönen dünya dönmez çarksız,
Bize fırsat vermez soysuz.

Sırtım kambur derdim yüklü,

Büyüt besle kargayı oysun gözünü,
Varsın gitsin şeytan görsün yüzünü,
İyi düşün sonra dövme dizini,
Uzak dur ansızın sokarmış akrep.

Yalan sözler ile fetva indirir,

Sirke satar hep dolanır köyleri,
Beni sinir eder garip huyları,
Her işinde sakar ilginç şeyleri,
Sirke suyu sirke satar sirkeci.

Lafacandır lafda lafın ustası,

Yazık derim sana adam diyene,
Lanet okuyorum ben her şeyine,
Sen kimisinki güveneyim neyine,
Utan kalıbından utan boyundan.

İnsan kalıbında dünyaya gelmiş,

Anadolu Karadeniz ortası,
Lezzetli doyulmaz o yumurtası,
Günü bitmez yarınların ertesi,
Unutuldu benim köyüm.

Sade seçimlerde gördüm,