Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Senden lafı alır herkese satar,
Üç, beş kelimede kendisi katar,
Seni türlü türlü belaya iter,
Yalan yok doğrusu hayırsız komşu.

Mine Manisa'lı Hayri Mardin'li,
Nedense Mine'ye kaptırmış gönlü,
Sevmek ve sevilmek olmaz tek yönlü,
Kendini hayele salmış Hayrettin.

Ben diyor Mine'siz dünyayı ne edem,

Halam senin dedikodu neyine,
Uğramazsın doğruların köyüne,
Yaşın yetmiş hep günahlar lehine,
Senin gittğin yol eğridir halam.

Bilirim ki pınar baştan bulanır,

Gördüm insanların gizli yüzünü,
Para pul kör etmiş doymaz gözünü,
Takip eder kör şeytanın izini,
Zaman azgın zaman halimiz budur.

Bugün böyle yarın ne gelir başa,

Bulutlar öfkeli dağlar dumandır,
Yeşermiş ovalar çayır çimendir,
Beni bana köle eden bu candır,
Dünya zalim garibin hali yamandır.

Olmaz gariplerin kimi kimsesi,

Dört dörtlük muntazam beydeki konak,
Kapısında it çok yaklaşmaz sinek,
Çobansa uyanık koyun avanak,
Ne deyimki bizler bunu hak ettik.

Aldı mazbatayı çizdi rotayı,

Ana, Baba, kardeş sever çıkara,
Ne yapsın neylesin garip fukara,
Karışmış ayrılmaz ak ile kara,
Hain saltanatın düzeni para.

Bazı şeyler olmaz derler parayla,

Çaresizlik varsa hali yamanda,
Aylar yıllar şahittir bu zamanda,
Gerçek hak Adalet aradığında,
Haklı olsan bie haksız olursun.

Dolsa bile boştur derler destine,

Kediler kovalar,aslanlar kaçar,
Hain bayram eder iyiler naçar,
Hırçın karga leşin peşinde uçar,
Lazım dünya durum böyle hal böyle.

Kimileri toktur kimi aç yaşar,

Doksan dokuz yılı Kartal hastane,
Beni buldu bak kaderin kastine,
Eklenmişti dertler, dertler üstüne,
Çile haktan imiş bende bilmedim.

Aynı sene Göztepe'ye taşındım,