Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Sürünün kaldığı yerse ağıldı,
Çobanı şaşkındır sürü dağıldı,
Bu Alemde soysuzlar adam sayıldı,
Meydan tilkilere kaldı ne diyem.

Sen gibi kul hakkı yiyen kul olsam,

Anlı şanlı Bayrak çıksın semaya,
Şehit ölür Gazim düşer komaya,
Garibanın ekmeği yoktur yemeye,
Görev kutsal nerden çıktı bedelli.

Evlat sevindirir zengin babası,

Soğudu havalar kış mı göründü,
Her yer beyaz perdelere büründü,
Böyle güzel dedi herkes yerindi,
Lapa lapa yağan karı özledim.

Henüz göremedik kış oldu yarı,

Bu zamana kadar yedin doymadın,
Doğru dersin gasp edipte soymadın,
Sadece hak adalete uymadın,
Gözün varsa dostum köy senin olsun.

Anlamadım bu nasıl bir kardeşlik,

İyiyi taşlarlar kötüyü tutarlar,
Nankördür cahildir peşin satarlar,
Koyun derim ama itten beterler,
Çoktur bizde çoktur koyun sürüsü.

Birbirini çekemeyen hep taşlayan,

Anam, babam, dedem burda yaşardı,
Sokaklar meydan dolup taşardı,
Hiç çıkmaz aklımdan gözüm yaşardı,
Canım memeleketim köyü özledim.

Sebebi göç ettik terk edip geldik,

Gelene gidene sorar din iman,
Küçük ama büyük dili çok yaman,
İtten fazla havlar durur bir zaman,
Kendin bir pok sanar küçük şımarık.

Asla inkar etmem Yüce Allah'ı,

ISS temizlik şirket Müdürü,
Kendi yemez işçisine yedirir,
Helal olsun baba adam dedirir,
Takdir bizden helal olsun Müdürüm.

Bu övgüler Alaattin kurşuna,

Aç perişan çoktur nice beyanlar,
Yetmez asgâri ücret yetmez diyenler,
Aramaz hakkını çoktur cayanlar,
Asgâri ücret bu millete layıktır.

Evde çocuklar aç yakar içimi,

Garip şair Mahsuninin çırağı,
Çalar söyler yiğit idi yüreği,
Mahsuninin Hacı Bektaş durağı,
Kaplte yaşar ölmez Mahsuni baba.

Nankörlerse kıymetini bilmedi,