Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Anlı şanlı Bayrak çıksın semaya,
Şehit ölür Gazim düşer komaya,
Garibanın ekmeği yoktur yemeye,
Görev kutsal nerden çıktı bedelli.

Evlat sevindirir zengin babası,

Yeter artık can gırtlağa dayandı,
Şehit anasının yüreği yandı,
Sen gittin gideli düşman uyandı,
Arar olduk seni nerdesin Atam.

Sen gittin gideli olanlar oldu,

Şimdiki insanlar birbirin yiyor,
Aç gözlü nankörler doymak bilmiyor,
Herkes şimdi varlıklıyı seviyor,
O eski insanlık nerede kaldı.

Şakşakçı mangalda külü bırakmaz,

Benim gibi çekmemiş çile,
Zengin diye gelir dile,
Yiyemezsin güle güle,
Dostum bu serveti nereden aldın.

Bir hayli kendimce düşünüp durdum,

Kocaeliden İzmire yolmu yapalım,
Neden yoktan körşeytana tapalım,
Dudağı bal kulakları küpelim,
Ben öyle değilim bilesin Nergiz.

Eğer varsa söyle senin sorunun,

Öküz olan saman yiyip sap sıçar,
İnsan gibi yaşamaktan kim kaçar,
Kuvvetli kuvvetsizi ezipte geçer,
Bu gidişat ne zamana kadar sürecek.

Kimilerinin açlıktan nefsi kokuyor,

Veyselim Veyselim garip Veyselim,
Dedikodu yalan bilmez uysalım,
Korkağın peşinde olmadım zalim,
Sen dünyaya boşa geldin Veyselim.

Üç günlük dünyada üç gün misafir,

Benden uzak olsun namert sofrası,
Çekilmez cahilin afra tafrası,
Hayır gelmez susuz çölün sahrası,
Cahil nankör kısmet veren sen misin.

Zehir olur senden gelen bal börek,

Bu dünyaya insan olarak geldin,
Zailimin zorbanın yüzüne güldün,
Salyalar akıttın yalama oldun,
Kısmeti hak verir olma yalaka.

Kendini aynada dev gibi görme,

Yazık derim sana adam diyene,
Lanet okuyorum ben her şeyine,
Sen kimisinki güveneyim neyine,
Utan kalıbından utan boyundan.

İnsan kalıbında dünyaya gelmiş,