Bırak gayrı senli benli ayrımı,
Yakışmaz bu çağda insan kayrımı,
Uyan artık cahil kalma devrimi,
Gerçeklere sünger çekme gör artık.
Sende insan bende insan unutma,
Çok zalimmiş bilmez idim bu yeri,
Bana mekan oldu gurbet diyarı,
Acımaz kaderin yoktur ayarı,
Kim demişki memleketten şen gurbet.
Çıkılmaz içinden derin bir kuyu,
Güvenme aldanma çok iyi düşün,
Fazla pişman olma peşin sat peşin,
Her nereye gitsen rast gelmez işin,
İtle farkı yoktur hain insanın.
Boğazı büyüğün dostu olmaz derler,
Nere gitsem yalakalar sevilir,
İki yüzlülerin sırtı ovulur,
Doğru olan dokuz köyden kovulur,
İşte bundan sarpa sarar işlerim.
Hakikattan şaşmam doğruluk özüm,
Heryer aydınlanır ışıklar söner,
Hoştur bu güzellik içime siner,
Güzelliği farketmekte bir hüner,
Heryer daha güzel gün ağırırken.
Gökyüzü masmavi deniz masmavi,
İşine gelirse kuzudan kuzu,
Çıkarına ters düş takar boynuzu,
İki ayaklı ama utanmaz yüzü,
Hele bakın hele koca öküze.
Dost tutunmuş tilki ile çakalı,
Veyselim Veyselim garip Veyselim,
Dedikodu yalan bilmez uysalım,
Korkağın peşinde olmadım zalim,
Sen dünyaya boşa geldin Veyselim.
Üç günlük dünyada üç gün misafir,
Benden uzak olsun namert sofrası,
Çekilmez cahilin afra tafrası,
Hayır gelmez susuz çölün sahrası,
Cahil nankör kısmet veren sen misin.
Zehir olur senden gelen bal börek,
Bu dünyaya insan olarak geldin,
Zailimin zorbanın yüzüne güldün,
Salyalar akıttın yalama oldun,
Kısmeti hak verir olma yalaka.
Kendini aynada dev gibi görme,
Yazık derim sana adam diyene,
Lanet okuyorum ben her şeyine,
Sen kimisinki güveneyim neyine,
Utan kalıbından utan boyundan.
İnsan kalıbında dünyaya gelmiş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!