Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gelen yurtsuz giden yurtsuz,
Varmıdır dünyada dertsiz,
Dönen dünya dönmez çarksız,
Bize fırsat vermez soysuz.

Sırtım kambur derdim yüklü,

Ağalık vermektir almakla olmaz,
Ağa azabının kıymetini bilmez,
Bekleriz bekleriz ay sonu gelmez,
Gelse ne olur ki şu hale bakın.

Halkını hiç insan yerine koymaz,

Bin düşünüp bir konuşan insan yok,
Aç gözlüler olsa nolur karnı tok,
Düşünmeden kalpler kıran nankör çok,
Değişmez sözünü bilmeyen kişi.

Gelde cahil insanlara söz anlat,

Kullar affetsede Allah Affetmez,
Canın pahasına servetin yetmez,
Derdin burda bitse asıl orada bitmez,
Can çıkarken sual vermeyi düşün.

Sakın razılıksız kul hakkı yeme,

Geldik şu dünyaya üç gün misafir,
Ukala insanın ağzı dolu küfür,
Gitme desende yine gider kafir,
Gitme kardeş eğri yolun sonu yok.

Akıl varken kör şeytana uyanlar,

Büyüt besle kargayı oysun gözünü,
Varsın gitsin şeytan görsün yüzünü,
İyi düşün sonra dövme dizini,
Uzak dur ansızın sokarmış akrep.

Yalan sözler ile fetva indirir,

Şaşırırsın gerçekleri görürsen,
Bir insana fazla değer verirsen,
Üzerine fazla titrer durursan,
Kendisini bir şey sanar şımarır.

Düşersin gözden her gün gidip gelirsen,

Tek bildiğim ehli insan ağırdır,
İnsanda harbilik kalbinde sırdır,
Görgüsüzler rezil duymaz sağırdır,
Çok bilmiş ukala olur şımarık.

Öyle insan vardır şekermi şeker,

Özüm belli sözüm belli açık net,
Adamı adam etmez malmülkle servet,
Doğruyum dürüstüm tabiki evet
Ben nasılım şiirlerden sor beni.

Şeytan oğlu şeytan yola gelmeyen,

Sirke satar hep dolanır köyleri,
Beni sinir eder garip huyları,
Her işinde sakar ilginç şeyleri,
Sirke suyu sirke satar sirkeci.

Lafacandır lafda lafın ustası,