Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Sen bende aydınlık ararsan madem,
Kişi okumakla olmaz ki adam,
Önce düşün salisofudur dedem,
Ben senin sözüne güler geçerim.

Olma okumakla oldum delisi,

İmam Hüseyin'le, İmam Hasan'ı,
Hınzır Paşa Pir Sultan'ı asanı,
Unutmadık dünü, gelecek günü,
Yetti canımıza gel artık Ali'm.

Özenti, bezenti softalar doldu,

Kim demiş ki dostum bu dünya güzel,
Hepsi senin olsun okuma gazel,
Zannetme kimseye değildir özel,
Gelen gelmiş giden gitmiş boşa aldanmış.

Hepsi senin olsun yok benim gözüm,

Bence akacak kan damarda durmaz,
Ancak kimse bunun farkına varmaz,
Ecel geldi ise ezrail adres sormaz,
Her şey Haktan gelecekten kaçılmaz.

Değer ver insana deme bana ne,

Adım adım yaşayarak öğrendim,
Zalimlere karşı hayli direndim,
İki yüzlü insanlardan iğrendim,
Dünyada zalim çok dürüst insan yok.

Çoktur masum hakkı yiyen akbaba,

Benim sözüm cümle aleme herkese,
Şeytan ile yarış yapan nefise,
Şaşkınlığım bende yanılmaz hise,
Soytarılar el üstünde gezermiş.

Kimseye yok hayırı vermez sadaka,

sensiz bu dünyayı görmüyor gözüm,
Pirim Hünkar sana bağlıdır özüm,
Nevşehirden yana dönderdim yüzüm,
Duacıyım sana Pir Hacı Bektaş.

Kırşehir'le, Nevşehir'in arası,

Hepten yaya gider aya gidemez,
El ağzı çuvaldır ne der ne demez,
Her yerde kendini isapat edemez,
Dürüstte olsa dışlanır parasız insan.

Dert bitmez gün geçmez parasız pulsuz,

Bana akıl verme sen bak kendine,
Destek olmaz bende olan dar güne,
Önce insan olup haddini bilsene,
Boşver beni önce sen bak kendine.

Sana göre benim adım sarhoştur,

Kul nankördür herşey Allahtan gelir,
Orda mal mülk geçmez dünyada kalır,
İnsan doğar büyür sonrada ölür,
Aç kalsamda dürüst ölür giderim.

Düzen bazlar gibi bilmem ki oyun,