Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zanneder dünyayı benimdir benim,
Hep böyle geçecek sanar her günüm,
Düşünmez dünyada kalsın bir anım,
İşte buna derler oldum delisi.

Tavır yapar işi gücü nispetle,

Bitmez çile hüsran derler adına,
Varamadım ben hayatın tadına,
Söz kar etmez öz be öz evlatına,
Yaşamak anlamsız hayat anlamsız.

Ağır olur yükü hayat düzmece,

Eğer ki dost olmak istersen bana,
İş ile ekmek ver sefil tabana,
Al hayır duamı benden çabana,
Var kabir azabı hayır iş olsun

Ben isterim bende helal terazi,

Senden lafı alır herkese satar,
Üç, beş kelimede kendisi katar,
Seni türlü türlü belaya iter,
Yalan yok doğrusu hayırsız komşu.

Mine Manisa'lı Hayri Mardin'li,
Nedense Mine'ye kaptırmış gönlü,
Sevmek ve sevilmek olmaz tek yönlü,
Kendini hayele salmış Hayrettin.

Ben diyor Mine'siz dünyayı ne edem,

İşine gelirse kuzudan kuzu,
Çıkarına ters düş takar boynuzu,
İki ayaklı ama utanmaz yüzü,
Hele bakın hele koca öküze.

Dost tutunmuş tilki ile çakalı,

Halam senin dedikodu neyine,
Uğramazsın doğruların köyüne,
Yaşın yetmiş hep günahlar lehine,
Senin gittğin yol eğridir halam.

Bilirim ki pınar baştan bulanır,

Kediler kovalar,aslanlar kaçar,
Hain bayram eder iyiler naçar,
Hırçın karga leşin peşinde uçar,
Lazım dünya durum böyle hal böyle.

Kimileri toktur kimi aç yaşar,

Gördüm insanların gizli yüzünü,
Para pul kör etmiş doymaz gözünü,
Takip eder kör şeytanın izini,
Zaman azgın zaman halimiz budur.

Bugün böyle yarın ne gelir başa,

Bulutlar öfkeli dağlar dumandır,
Yeşermiş ovalar çayır çimendir,
Beni bana köle eden bu candır,
Dünya zalim garibin hali yamandır.

Olmaz gariplerin kimi kimsesi,