Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bu kadar serveti nerden topladın,
Kazı yapıp hazine mi küpledin,
Paraları deste deste çapladın,
Bu kadar serveti nereden buldun.

Bir zamanlar senin baban çobandı,

İçmeden kendisini sarhoş zanneder,
Doğru yol göstersen tersine gider,
Dengesizde dostluk pazara kadar,
Bir gün olsun ayar tutmaz dengesiz.

Dengesize güvenme bir anda satar,

Bana hava atar oldum delisi,
Nedense değişmiş huy ile husu,
Senden yiğit bu şairin ölüsü,
Kendini birşey sanan deliye bakın.

İçimde beslerim ölmez gururum,

Fanidir bu dünya neyine taptın,
Dünya malı için kardeşten koptun,
Yerinme kendince iyi şey yaptın,
Derinlerden yaraladın kalbimi.

Abi dedim kardeş dedim güvendim,

Hep gülerim ağlanacak halime,
Anlatsam derdimi yetmez kelime,
Ben böyleyim boyun eğmem zalime,
Dertlerim sıralı yokluk engelim.

İsyanım uğraşım nedir bu çabam,

İyisi kötüsü alın yazısı,
Anası çırpınır ağlar kuzusu,
Sürer ömür boyu dinmez sızısı,
Çile ile derdi çeken bilirmiş.

Ömür boyu gülmez yüzü durumsuz,

Bilmem neden haksız dersin haklıya,
Söyle şimdi seni kimler aklaya,
Aman kalsın gerek yoktur taklaya,
Yalan yalnış atar dedikoducu.

Onun dedikodu taçtır başında,

Sabahlara kadar yatmak bilmezler,
Bir köşede zıbarıpta ölmezler,
Çığlık atmaktanda geri kalmazlar,
Darıca sahili deli doludur.

Saklar besler iki ayaklı şeytanı,

Sevgiler yeşeriri aşka düşürür,
Aradığın bulamayan şaşırır,
Ayrılıksa mangal közde pişirir,
Saplanır içimde ok olur özlem.

Her iki gönülde sevgi biterse,

Gezer dolaşırdık kırda bayırda,
Ne güzeldi köyüm çimen çayırda,
Gurbet elde hasret kaldık o yurda,
Bir an çocukluğum geldi aklıma.

Kış günü kızakla buzda kayardık,