Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Mecbur hayat evladının hanımı,
Geçinmektir kaynanın konumu,
Kaynana der; ''Tanrım al bu canımı'',
Har, gür dedikodu gelin kaynana.

Süre gelir yıllar yılı bu illet,

Bence akacak kan damarda durmaz,
Ancak kimse bunun farkına varmaz,
Ecel geldi ise ezrail adres sormaz,
Her şey Haktan gelecekten kaçılmaz.

Değer ver insana deme bana ne,

Kim demiş ki dostum bu dünya güzel,
Hepsi senin olsun okuma gazel,
Zannetme kimseye değildir özel,
Gelen gelmiş giden gitmiş boşa aldanmış.

Hepsi senin olsun yok benim gözüm,

Heryer aydınlanır ışıklar söner,
Hoştur bu güzellik içime siner,
Güzelliği farketmekte bir hüner,
Heryer daha güzel gün ağırırken.

Gökyüzü masmavi deniz masmavi,

Nere gitsem yalakalar sevilir,
İki yüzlülerin sırtı ovulur,
Doğru olan dokuz köyden kovulur,
İşte bundan sarpa sarar işlerim.

Hakikattan şaşmam doğruluk özüm,

Gördüm rezaleti şaştım köyüme,
Bu mesajım adam olmaz dayıma,
Çağ kavga devri değildir dayı uyuma,
Gözün varsa köyü sana versinler.

Şahin ölmüş meydan kalmış kargaya,

Durmak kalmak ile fren paslanmaz,
Yollar çamur değil teker pislenmez,
Nedense bir türlü Rafet uslanmaz,
Duraktan al beni götür Rafetim.

At değildir servis sac ile demir,

Bırak gayrı senli benli ayrımı,
Yakışmaz bu çağda insan kayrımı,
Uyan artık cahil kalma devrimi,
Gerçeklere sünger çekme gör artık.

Sende insan bende insan unutma,

İnsan bedeninde maskeli düşman,
İçmeyen bir pişman,İçen bin pişman,
Çeler aklın buna basit alışman,
Atamam cebimden gizli düşmanı.

Bitmez çile hüsran derler adına,
Varamadım ben hayatın tadına,
Söz kar etmez öz be öz evlatına,
Yaşamak anlamsız hayat anlamsız.

Ağır olur yükü hayat düzmece,