Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Garip şair Mahsuninin çırağı,
Çalar söyler yiğit idi yüreği,
Mahsuninin Hacı Bektaş durağı,
Kaplte yaşar ölmez Mahsuni baba.

Nankörlerse kıymetini bilmedi,

Bu çağda dar gelir yiğide meydan,
Bulamaz fırsatı paralı beyden,
Özü sözü bir olan vazgeçmez huydan,
Korkağın peşinden gitmez Mert olan.

Şimdi tutulacak sağlam dal hani,

Saır sabır bekle sonu gelmezse,
Eşin dostun kadir kıymet bilmezse,
Zalim dünya sende destim dolmazsa,
Bitermi sorunlar meçhul yarınlar.

Hak adalet denge terazi payın,

Dostluk bir altındır tabi bilene,
İyiyse iyi kötüyse kötü derler ölene,
Bir gerçek var ne gerek var yalana,
Dostluk çok güzeldir dostluk başkadır.

Ne güzeldir dostluk,akran,can,ciğer,

Adam satma para için pul için,
Değmez bence kıymet bilmez kul için,
Her insana güvenmektir tek suçun,
Sattı yakın dostum beni aldattı.

Dost diye gülerek gelir yanıma,

Sabahlara kadar yatmak bilmezler,
Bir köşede zıbarıpta ölmezler,
Çığlık atmaktanda geri kalmazlar,
Darıca sahili deli doludur.

Saklar besler iki ayaklı şeytanı,

Bilmem neden haksız dersin haklıya,
Söyle şimdi seni kimler aklaya,
Aman kalsın gerek yoktur taklaya,
Yalan yalnış atar dedikoducu.

Onun dedikodu taçtır başında,

Bana hava atar oldum delisi,
Nedense değişmiş huy ile husu,
Senden yiğit bu şairin ölüsü,
Kendini birşey sanan deliye bakın.

İçimde beslerim ölmez gururum,

İçmeden kendisini sarhoş zanneder,
Doğru yol göstersen tersine gider,
Dengesizde dostluk pazara kadar,
Bir gün olsun ayar tutmaz dengesiz.

Dengesize güvenme bir anda satar,

İyisi kötüsü alın yazısı,
Anası çırpınır ağlar kuzusu,
Sürer ömür boyu dinmez sızısı,
Çile ile derdi çeken bilirmiş.

Ömür boyu gülmez yüzü durumsuz,