Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zaman döndü azgın nesil değişti,
Akıl almaz insanları ne işti,
Yam yam aç göz nefsin peşine düştü,
Aç kurtlara fırsat verme yer seni.

Dürüst insanlarla yok bir alaka,

Hep isterdim emelime ulaşmak,
Kim istemez b u dünyayı dolaşmak,
Bitmez geçim telaş peşinden koşmak,
Çare yoktur beni yedi bitirdi.

Kimse istemez güçsüz nadur kalmayı,

Yiğitler çıkmaz meydana,
Lanet olsun ddünya sana,
Bir acayip geldi bana,
Zalimlere güldü dünya.

Kör baykuş dalda sırıtır,

İnsanda marifet, insanda hüner,
Bir kelime ile dünyayı yener,
Akıl almaz binbir derece döner,
Aslanı kediye boğduran zalim.

İnsan insan olsun asla ayırmam,

Yaşadıkça görünenler bir yana,
Nede çabuk geçiyor zamana bak zamana.
Ayrılması zor olur ölüm gelince cana,
Nede çabuk geçiyor zamana bak zamana.

İçten ağlamak gelir Bitmek bilmez marazı,

Bendeki İnat

Akıl almaz bazen nedir bu inat,
Masumda kuru öfke beyde saltanat,
Can çıkar huy çıkmaz buda bir sanat,
Dediğini yaptırır bendeki inat.

Yılan gibi sokar ama öldürmez,
Sürüm sürüm süründürür kaldırmaz,
Dünya ateşe yansa asla aldırmaz,
Ben insandan başka şeytan tanımam.

İlaç olsa olmaz dertlere derman,

Bir zaman kız idi şimdi oldu gelin,
Hastayım ben sana tatlıdır dilin,
Senin şu dünyada çoktur bedelin,
Sararmış dudağı bal olmuş gelin.

Tanrım sana çok özenmiş bezenmiş,

Cahil nazar değer diye kendin boncuklar,
Çoktur iki yüzlü galleş kancıklar,
Dünya beni içten içten mıncıklar,
Neler var dünyada neler bana sor.

Bulamadım aradığım insanı,

Geçim bir pervane bende rüzgarı,
Bozuldu dengeler hızım kalmadı,
Çulsuz diye vermediler o yari,
İncidi gururum yüzüm kalmadı.

Hep şaşkındır gariplerin feleği,