Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bitmiyor dünyanın tasası gamı,
Hiç gördünmü adam yiyen yamyamı,
Bulamadım adam gibi adamı,
Kim olursa olsun asla güvenme.

İnsan sarafıysan önce tartarsın,

Hoştur dünya akla gelmez fanisi,
Çile engel gitmez hayat kağnısı,
Yoksa derde derman yoksa tanısı,
Ana ağlar baba ağlar ne fayda.

Sabır sana engelleri aşmana,

Lanet zalim kader gözün kör olsun,
Ölüm bir acayip garip bir yolsun,
Vatanın milletin başı sağ olsun,
Dayanmaz yürekler acımız büyük.

Ölen öldü yaralılar komada,

Ne oldum demeden neyim diyenler,
Malmülkle şımarıp beyim diyenler,
Ylmadan usanmadan haram yiyenler,
Aç gözlüler büyüdükçe küçülmez.

Kendini düşünen erkek dişiler,

Hayat fani ölüm gerçek,
Dal budaklı pürçek pürçek,
İstersende çevir dirsek,
Alır gider bir gün seni.

Anam babam dedem atam,

Muhammet getirdi Veysel yitirdi,
Sanki şeytan geldi aldı götürdü,
Veyselin beynine sinir oturdu,
Meryemle Sakine aldı götürdü.

Nerde bu aparat allah aşkına,

Dünya kendininmiş gibi kendini yırtar,
Kabarır iştahı nefisi artar,
Ancak bu dünyada suçunu örter,
Ölümü aklına getiren varmı.

İstersende ölümü akla getirme,

Gel kardeşim, dinle tavsiyem şudur;
Yaşayan insanın ölüm sonudur,
Hoşgörü, dürüst ol insanlık budur,
Ne zaman gelecek aklın başına.

Unutma vicdanı, düşün merhamet,

Nedense bana bir şeyler oldu,
Sanmaki garibin çilesi doldu,
Nerde ne dert varsa benimi buldu,
Hem kadere hemde dünyaya küstüm.

Sağ yanım ağrıyor sol yanım kalkmaz,

Dostluk bir altındır tabi bilene,
İyiyse iyi kötüyse kötü derler ölene,
Bir gerçek var ne gerek var yalana,
Dostluk çok güzeldir dostluk başkadır.

Ne güzeldir dostluk,akran,can,ciğer,