Altın kaplı zenginin atının everi,
Çoktur yalakası çoktur yaveri,
Anladımki; yok insanın değeri,
Ne kadarda ucuz insan pazarı.
Ancak tanır şavaşta ve barışta,
Şimdi ise hatır,hürmet parada,
Fakirler,yoksullar kalır arada,
Yürümez gemisi koca deryada,
Gözlere dikenli gül olur fakir.
Zengin olur anlı şanlı havalı,
Fakir yoksul hemde garip yuvası,
Neme gerek olsada harran ovası,
Bir başkadır suyu başka havası,
Güzel köyüm istanbul'a on çeker.
Hasretlik,gurbetlik bizi söyletir,
İçimde sıkıntı beni kemirir,
Bazen de şeytanla kol kola yürür,
Faydasız çaresiz bedenim erir,
Dünyada ben beni bilene kadar.
Yok dünyanın, yok önemi varlığı,
Dilerim Allah'tan murada ermez,
Çıkarı olmayana selamda vermez,
Yanar döner ayarında hiç durmaz,
Olmaz olsun senin gibi şerefsiz.
Hiç olurmu şerefsizin iyisi,
Fark etmezki erkek ile kadını,
Bazende kaçırır işin tadını,
Zamanında koyan koymuş adını,
Laf alır laf satar dedikoducu.
Güvenirsin hep söylersin sırını,
Ben yemedim yetim malı sen yersin,
Utanmadan bana soyguncu dersin,
Ne deyimki Allah belanı versin,
Daha ne diyeyim porsuk Aliye.
Bey Hüseyin derler oğlu zırdeli,
Hayırsız derler adına,
Dağdan inen cahil oduna,
Şimdiki zamanın evladına,
Satar seni güven olmaz.
Azar eder gelir yüze,
Daha dün burdaydı gitmiş askere,
Günü gelir biter alır teskere,
Tanrım ailene sabırlar vere,
Helal olsun asker olmuş İsmail.
Omuzunda silah başında ßere,
Karga çıkmış dal başında ötüyor,
Şu bizim derdimiz bize yetiyor,
Gül diktiğimiz yerde diken bitiyor,
Ağlanacak halimize güler gibiyiz.
Şahinlere fırsat vermez akbaba,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!