Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İki yüzlü dost yüze güler geriden söver,
Her olur olmaza adam boyunmu eğer,
Sen sana kendine bakmazsan meğer,
Bu dünyada kimse sana acımaz.

Sahip çıkıp hoş tutarsan yuvayı,

Aşkı kara sevda başımda duman,
Kalpte aşkı gizli dinlemez aman,
Gözleri gözüme geldiği zaman,
Yalanmı söyleyim bir hoş olurum.

Kara kaşı ceylan gözün beneği,

İnsan bedeninde insandan dönme,
Diyemezsin insan, ormandan inme,
Harmanlayıp aman geriye dönme,
Ezer insanları ayı Dursun'um.

Eğer ki duyarsa teneke sesi,

Huzur için boyun eğdim hayata,
Alışkınım kuru ekmeğe bayata,
Neden Aslan ininde kediler yata,
Ben kaçtıkça herşey üstüme üstüme geldi.

Gelen giden herkes dalımı budar,

Yiğit olur yiğitlerin ölüsü,
Olma nefse tutsak nefsin kölesi,
Olma üç kuruşla oldum delisi,
İyi düşün iyi önce adam ol.

Az vede çok yiyeceğin bir lokma,

İnsanda gizlidir bin bir meziyet,
Durum kötü hal gidişat vaziyet,
Olur mu hiç kuldan kula eziyet,
Çok dünyada yola gelmeyen bencil.

Bele,ele,dile sahip olmaktır işin,

Akıllı, afacan kuzudan kuzu,
Bir görseniz sanki filim yıldızı,
İş yerinde şefimizin baldızı,
Nedeyim ki cennet gülüsün Cansu.

İsterisen sorsan ehli arife,

Karanlığı yener zoru başarır,
Felaket gününde gözler yaşarır,
Aç doyurur açık örter aşlar pişirir,
Kara gün dostudur o gün KIZILAY

Koşar felakete zorlu olaya,

İnsanlara dar göz ile bakanlar,
Can vermez can alır yıkıp yakanlar,
Allah'ın dediği yoldan çıkanlar,
Kim olursa olsun bizden değildir.

Her zaman cahilinde dilinde küfür,

Bir melek sevdiysen gerisi gelmez,
Çektiğin sevdayı kimseler bilmez,
Aşk acısı çeken sürünür ölmez,
Ondurmaz güldürmez aşkın sancısı.

Mecnun leyla gibi atar çöllere,