Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünyada bildğim sürüngen yılan,
Birde vardır iki ayaklı olan,
Bazen gerçek söyler, bazende yalan,
Haset insan iki ayaklı yılan.

Amacı nefsine yeniklik zoru,

Astılar kestiler ettiler zulüm,
Anlamaz inanmaz yezit çok zalim,
Dinmek bilmez kızıl kandadır elim,
Ölmedim bak yezit yine burdayım.

Bana inananlar gelir yolumdan,

Giden gitti gelene aklım almıyor,
Tok yatanlar aç halinden bilmiyor,
Gidşatın beni mutlu kılmıyor,
Yazık dünya yazık senin haline.

Bozuk düzen her şey baştan aşağı,

Hep isterdim emelime ulaşmak,
Kim istemez b u dünyayı dolaşmak,
Bitmez geçim telaş peşinden koşmak,
Çare yoktur beni yedi bitirdi.

Kimse istemez güçsüz nadur kalmayı,

Zaman döndü azgın nesil değişti,
Akıl almaz insanları ne işti,
Yam yam aç göz nefsin peşine düştü,
Aç kurtlara fırsat verme yer seni.

Dürüst insanlarla yok bir alaka,

Bırak artık bırak asık suratı,
Durma yürü hep şahlandır kıratı,
Sabret birgün sende alırsın muradı,
Sende bu dünyaya gül yavaş yavaş.

Unut gitsin sencilikle bencilik,

Seni düşündükçe gözüm yaşardı,
Atam görse halimize şaşrdı,
Suçlular kayıpsa kimler başardı,
Yavaş yavaş bölünüyor Türkiyem.

Örnek Taksim'de ki gezi parkına,

İnsanda marifet, insanda hüner,
Bir kelime ile dünyayı yener,
Akıl almaz binbir derece döner,
Aslanı kediye boğduran zalim.

İnsan insan olsun asla ayırmam,

Yiğitler çıkmaz meydana,
Lanet olsun ddünya sana,
Bir acayip geldi bana,
Zalimlere güldü dünya.

Kör baykuş dalda sırıtır,

Yaşadıkça görünenler bir yana,
Nede çabuk geçiyor zamana bak zamana.
Ayrılması zor olur ölüm gelince cana,
Nede çabuk geçiyor zamana bak zamana.

İçten ağlamak gelir Bitmek bilmez marazı,