Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Düşündüm taşındım eski zamanı,
Şimdi gençlik dinlemiyor amanı,
Yaşlanınca olan hali yamanı,
Söz kâr etmez evde iki çocuğa,

Hiç bir hata yapılmazki bilerek,
Suçunu örten çoktur yüze gülerek,
Cahille cahil olmaya ne gerek,
Ben dürüst insanı kalpte ararım.

Mındar değil mide bulandırır sinekler,

Beni yer bitirir içimde zarim,
Halden bilmez benim divane yarim,
Bir an benim benden olmaz haberim,
Eder kendisine kul Kara sevda.

Sırma saçı benek benek gözleri,

Asla yalancıya kulak asmadım,
Hıncım zorbalara karşı susmadım,
Gerçek dosttan selamımı kesmedim,
Hep böyleyim Kendim Bildim Bileli.

Aldanma yalancı kısmet verendir,

Dere tepe iki dağın arası,
Merak ediyorsan eğer neresi,
Canım tokatıma yakın burası,
Eser burcu burcu kokun Amasya.

Kızılca akyazı bağ bahçe içi,

Karanlık dünyanın aydınlık yolu,
Ben beni bileli okuldan geçer.
Zenginin fakire uzanan kolu,
Ben beni bileli okuldan geçer.

Eğri gider doğru gitmez,
Sevmez seni beş para etmez,
Adamı mal mülk adam etmez,
Paskal Ali paskal Ali.

Her zaman nefsine yondun,

Nankör Adem oğlu Adem,
Arkadaşını iyi seç derdi dedem,
Dürüst adam gibi adam,
Bulamazsın bu dünyada.

Dost dedimin eli taşlı,

Nerde ve ne olduğunu bilmiyor daha,
Cümle alem senden yırtıyor yaka,
Biz seni havale ettik Allah'a,
Bu memleket babandan tapumu kaldı.

Yandaşları doyurdun yedin içirdin,

İyiden kötüden cahil ne anlar,
Çoktur kıymetini bilmeyen canlar,
Daha dün Allah'ı tanımıyanlar,
Bu gün Dini İmanı Bütünmü oldu.

Çalan çırpan hırsızda utanmaz yüzler,