Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dudağında hasta oldum perçeme,
Diz çöktüm kul oldum sevda bahçeme,
Kıymet bilmez pul dediler akçeme,
Boyun eğdim köle oldum olmadı.

Haktan kısmet haktan gelir azığı,

Düşe dalda önce çölü hatırla,
Kesme balta ile kesme motorla,
Gel herkesi ağaç dikmeye zorla,
Kesme kardeş kesme can dostum orman.

Serindir gölgesi hoştur kokusu,

Evde aç çocuklar hanım tedirgin,
Babaysa kovulmuş işinden sürgün,
Hayat geçim telaş bitmez bu zor gün,
Yarınlar umutsuz düne ne deyim.

Yetin der yetmiyor asgari ücret,

Dünyada kadere köle birine,
Nedendir sebebi dalmış derine,
Söylesene sana kimler yerine,
Geçmiş benliğini yitirene bak.

Ytirmiş benliği bakmaz sonuna,

Tarla benim,tapu senin,
Yokmuydu vidanın dinin,
Dileğim çıkmasın canın,
Tapuları basan ağa,
Köy ağası Hasan ağa.

Aynur bacım kadınların kadını,
Ay ile Güneşten almış adını,
Pekte çok severmiş üç evladını,
Vardır üç evladım der aynur bacım.

Çocukları aytekin, mert dilan'ı

Düşünürüm hep kendime sorarım,
Bu dünyada ehli insan ararım,
Nerde hani yoktur kendim yorarım,
Çok her yerde nokta nokta çocuğu.

İnsanlar acayib şeytandan beter,

Hayırsız insandan beklemem fayda,
Ben yaya gezerim, sende gez ayda,
Bir celsede beni boğarsa çayda,
Anlarım ki ondan bana yar olmaz.

Hain saltanatçı, varlık babası,

Alır gider ecel ferman dinlemez,
Dünya fani kör cahiller anlamaz,
Para mal mülk ölümleri önlemez,
Ne yazık ki ölüm acı bil kardeş.

Orda yoktur tahtın sarayın,

Öyle kardeş varki baba yarısı,
Benim kardeşlerim şeytan sürüsü,
Siz hak verin size kalmış gerisi,
Kardeş ama kara baştan farkı yok.

Eller kardeşiyle gezer gülerek,