Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ömrümde görmedim böyle fetbazı,
Meğerse kuruymuş Çiğdem'in tuzu,
Elif ile Emin amcanın kızı,
Kendinde olmaza Faruk neylesin.

Yıkılmış kalbinin köşkünün katı,

Her iki gözünde camlı çerçeve,
Siliceksiz puslu gidemez eve,
Ne gerek dürbüne seni kim öve,
Sende bunu iyi bilensin Fidan.

Güneşe alerjisi hepten ters bakar,

Akıl mantık almaz başka ne deyim,
Yoktur tahammülüm bende böyleyim,
Adı üstünde fırsatçı ben ne söyleyim,
İnşallah rast gelmez işin fırsatçı.

Anlasada bilse insanlık derin,

İstersen sen oku üniversite,
Yine muhtaç olur bir, iki ite,
Unut dünü derim yarından öte,
Muhtaç eder fırsatçılık okulu.

Her gittiğim yerde çapulcu dolu,

Eller bayram eder sazlı ve sözlü,
Garipse düşünür utangaç yüzlü,
İçinde dertleri sıralı gizli,
Kimselere geçmez sözü garibin.

Yok yatı yok katı yoktur araba,

Ölen ölür kalan kalır neyime,
Geride hatıra kalandır foto.
Övmekle yazmakla bitmez kelime,
Hasretle özlemi silendir foto.

Adem ile Elif iki sevgili,
Elifse ademin tomurcuk gülü,
Elif bir gül dalı Adem bülbülü,
Adem diyor sensiz olmaz Elifim.

Eliftir ademin gönlünde ışık,

İsmi Erdal Özer memleket Bartın,
Dilerim ki yere gelmesin sırtın,
Belli kalbin temiz dostluktur dürtün,
Kötüler kıymetini bilmez Erdalım.

Erdalım Akbankta güvenlik şefi,

Tokat ilimizin Turhalı kaza,
Üzüme kiraza doyulmaz vaza,
Terk edipde geldik aşk olsun bize,
Kendi kendimize sormalı ERDEM.

Zilenin pekmezi Tokat yaprağı,

Dünyada fakir örülmüş duvar,
Bir güneş var oda zengine doğar,
Yüzü soğuk fakirin, boran kar yağar,
Nedense gelmiyor yazı fakirin.

Hep yerinde sayar kalır geçemez,