Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ekmeği bulursan suyu bulamam,
Aç kalsamda namert eli yalamam,
Ben böyleyim herkes gibi olamam,
Bir türlü göz açtırmaz hayat şartları.

Yaramız derinden sızlar dindirmez,

Beni yare ettin hasret,
Bitmek bilmez uyuz bir dert,
Defol git başımdan meret,
Kör olası zalim gurbet.

Hele bak şu inkâr eden iflite,
Fırsat verme olur olmaz her ite,
Yüze güler kem konuşur gıybete,
Gerçek gibi yalan söyler şerefsiz.

Farkı yoktur bıtıraklı kılçıktan,

Derin Devlet denen güçte,
Din İman yok yakan piçte,
Bin dokuz yüz doksan üçte,
Cayır cayır yandı Sivas.

Yiğitler gitti omuzda,

Haktan izin olmayınca kim ölür
Herkes bilmez bunu bilenler bilir,
Varmı çare deki elden ne gelir,
Can çıkmıyor beden çile çekiyor.

Bazen seçemezsin akla karayı,

Benden alır sana satar yaranır,
Kendi gibi kişilerce aranır,
Yalanların gölgesinde barınır,
Dedikodu laf taşıyan çakal çok.

Gerçek insan gidip çöpe yaslanmaz,

Çelimsiz bu sözleri banamı dersin,
Ne diyemki Allah belanı versin,
Şu miskin halini cümle alem görsün,
Sanki kraliçe dişi çelimsiz.

Yokuşun sonunda vardır bir iniş,

Dolanır dururum rezil canımla,
Çileli derbeder geçen günümle,
Zalim Dünya derdin nedir benimle,
Dolu dolu yaşamadım Dünyada.

Kimsenin malında gözüm olmadı,

Ha desem gidemem gurbet burası,
Garip gönüllerin derin yarası,
Amasya çekerek Zile arası,
Ha kardeşim o yol Çayıra gider.

Garip masum yeri yiğit harmanı,

Erkekte olsa farkı yoktur karıdan,
Yüze güler gıybet yapar geriden,
Leş görünce haberi olmaz sürüden,
Böyle olur iki Ayaklı Pitbullar.

Her toplumdan bir kaçtane çıkar,