Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hele bak şu inkâr eden iflite,
Fırsat verme olur olmaz her ite,
Yüze güler kem konuşur gıybete,
Gerçek gibi yalan söyler şerefsiz.

Farkı yoktur bıtıraklı kılçıktan,

Ekmeği bulursan suyu bulamam,
Aç kalsamda namert eli yalamam,
Ben böyleyim herkes gibi olamam,
Bir türlü göz açtırmaz hayat şartları.

Yaramız derinden sızlar dindirmez,

Beni yare ettin hasret,
Bitmek bilmez uyuz bir dert,
Defol git başımdan meret,
Kör olası zalim gurbet.

Dünyada çaresiz garibler susar,
Herkes zalimleri bağrına basar,
Eski insanlıktan kalmamış eser,
Dünya olmuş şerefsizler Dünyası.

Zenginin gözünde fakirler hiçtir,

Dert çile bitmiyor başımda yokluk,
İnsanın gözünü çıkarmaz çokluk,
Yokluktan doğarmış her türlü pokluk,
Ne gelirse insanın başına yokluktan gelir.

Gördünmü hiç zenginlikten sıkılan,

Gelende gidende kapını çalmaz,
Bazende cebinde hiçmi hiç kalmaz,
Mecburu ihtiyaç olmazsa olmaz,
Bu Dünyada yaşanmıyor parasız.

Bitmez sıkıntılar bitmez dert çile,

Pınar baştan bulanıktır başından,
Çok bilmişler utanmıyor yaşından,
Yılmış usanmışım dostun taşından,
Bu Dünyada bundan hayat zor bana.

Haylaz öküz yaklaşmıyor düvene,

Bırakmış dünyayı kendi haline,
Erişilmez rüzgarına,yeline,
Benim gibi kambur girmiş beline,
Şükreder oturur efsane Büdü.

Şans gülmemiş şansa,kadere dargın,

Nedir bu endişe ne bu vesvese,
Sanki ben düşmüşüm zindan,kafese,
Bazen de kalırım nefes nefese,
Bitmiyor dramlar bitmez hüzünler.

Nedir bu telaşım nedir bu zorum,

Kedide hırsızdır köpekte hırsız,
Eşşek yine eşşek olsa bile semersiz,
Yalancı plancı çok olur arsız,
Çok aradım ehli kamil bulunmaz.

Cümle kahinatı cümle alemi,