Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yaşadım da, gördüm ben bu alemi,
Yazdım defterime aldım kalemi,
Sn hak ver gerçekten acep böylemi,
İnsanlık kalptedir, sözde değildir.

Yetti artık ağam ağam diyerek,
Ömür bitti peynir ekmek yiyerek,
Bıktık artık boş sözleri duyarak,
Seçim geldi oy isteme yüz varmı.

Kuşlar konsun yatın ile katına,

Varlık dünya, bizler nesil,
Bundan sonra başlar asıl,
Dünya yalan, ömür fasıl,
Yürür hayat usul usul.
Geldi hayat kağnısı.

Giresun İlinden karadenizli,
Hakka aşık sırrı kalbinde gizli,
Hoş görü şefkatlı hep güler yüzlü,
Gerçek dostluk bu der Mustafa yılmaz.

Her zaman her yerde Rabbine düşkün,

İsyanı mazaret, birde işim yok,
Hiç yoktan laf sokar, mazareti çok,
Hanım savaş açar saplar bana ok,
Ağlanacak halim neme güleyim.

Gör ki, bir çene var borazan,kaval,

Müdürün köpeği pitbulla, kangal,
Koparır zinciri tanımaz engel,
Yüreğin yiğitse dışarıya gel,
Yiğit nasıl imiş görsün soytarı.

Karstan geçer kötülüğün tüneli,

Düşünmez kimseyi egoist, bencil,
Sana seni rezil etmektir hıncı,
Akıldan piyade budur inancı,
Memlekette böyle çoktur sümelek.

Sanki bu dünyada kısmet verici,

Hiç bir hata yapılmazki bilerek,
Suçunu örten çoktur yüze gülerek,
Cahille cahil olmaya ne gerek,
Ben dürüst insanı kalpte ararım.

Mındar değil mide bulandırır sinekler,

Beni yer bitirir içimde zarim,
Halden bilmez benim divane yarim,
Bir an benim benden olmaz haberim,
Eder kendisine kul Kara sevda.

Sırma saçı benek benek gözleri,

Asla yalancıya kulak asmadım,
Hıncım zorbalara karşı susmadım,
Gerçek dosttan selamımı kesmedim,
Hep böyleyim Kendim Bildim Bileli.

Aldanma yalancı kısmet verendir,