Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Alır gider ecel ferman dinlemez,
Dünya fani kör cahiller anlamaz,
Para mal mülk ölümleri önlemez,
Ne yazık ki ölüm acı bil kardeş.

Orda yoktur tahtın sarayın,

Hayırsız insandan beklemem fayda,
Ben yaya gezerim, sende gez ayda,
Bir celsede beni boğarsa çayda,
Anlarım ki ondan bana yar olmaz.

Hain saltanatçı, varlık babası,

Hak yarattı bizi fark etmez ırkın,
Cennet meleğinden yoktur bir farkın,
Yazarsam dillerden hiç düşmez türkün,
Tutulur dillerin lal olur Ayşe.

Gerçek arkadaşlık ne güzel ne hoş,

Ben bilirdim dört ayaklı ayıyı,
Yola gelmez söz dinlemez dayıyı,
İki ayaklı ayıda vardır duy iyi,
Vardır Sadık, Dursun gibi ayılar.

Çoktan sahibiyim bende bunların,

Ne anlar sohbetten,ne anlar sözden,
Ne anlar ateşten,ne anlar közden,
Terk farkı zenginlik sadece bizden,
Kendini kandıran yılana bakın.

Yanarım tüterim sönmez fitilim,
Eğer ben ölürsem sensin katilim,
Yoktur sosyal hakkım yoktur tatilim,
Vicdanın var ise bak şu halime.

Sen gezersin Avrupa'yı Asya'yı,

Akbankta güvenlik Bayburtlu Ahmet,
Şair şiir yaz der olmazsa zahmet,
Yanar kara sevda nedir bu hikmet,
Yanar tüter aşka kul olmuş Ahmet.

Bırakmış sılada canı cananı,

Adam olmaz sözünü bilmez dallama,
Yanar kalbim ciğerimi külleme,
Ağzı bozuk beni fazla zorlama,
Karga olmuş dalda öter asalak,

Asla dostluk bende bitmez ganidir,

Arsız olan bu dünyayı düşünmez,
Yıllar geçse yaşlansada aşınmaz,
Atmış gam kederi fazla eşinmez,
Alevsiz dumansız köz olur arsız.

Kopsa kıyametler dönse fırtına,

Yaşamdan efsane fani dünyada,
Önce düşün sonra düşme feryada,
Çok güvenme hayır gelmez evlada,
Sana senden başka dostu arama.