Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gel kendine gel sen kendini yorma,
Bir sözün üstünde bin defa durma,
Anlamaz hal hatırdan soruda sorma,
Cahile nasihat versende boşa.

Cahildir kabadır hemde çok bilmiş,

Kimisi sürer sefa kmisi çeker cefa,
Görünen gerçekleri kaldırdı rafa,
Dünya tarihinde daha ilk defa,
Çaldı çarptı hırsız yine aklandı.

Suçsuz masum o insanlar gün sayar,

Ölde ölür karısının uğruna,
İt ile kopuğu basar bağrına,
Bu sözlerim ister gitsin ağrına,
Görsen bu yalaka başka yalaka.

Sesiz sakin kıraç dağın porsuğu,

Sabır sabır nereye kadar sabret,
Ettin beni bu aleme maskara ibret,
Sonunda dünyadan çektirdin nefret,
Bütün çektiklerim senin yüzünden.

Ben kaçtıkça sen hep geldin üstüme,

Bir an çocukluğa gitti düşerim,
Yalan dünya seni durmaz taşlarım,
Allah'ım sen affet günah mı işlerim,
Benide bir daha doğursan anam.

Baba unutulmaz o da baş tacı,

İnternet faceden sessiz geceden,
Nedir bimem garip halin nice eden,
Anladım halini tek bir heceden,
Çağla kardeş neden kendin üzdün sen.

Dünya fani sür eşeği bozkıra,

Daha dün çobandın güderdin koyun,
İki yüzlülerde çok olur oyun,
Ne diyemki başka devrilsin boyun,
Bu ne şımarıklık oldum delisi.

Kendini nefsiğin peşine salma,

Bu dünyada sendin bana baş tacı,
Varlığın bir başka yokluğun acı,
Sensin her derdimin derman ilacı,
Çok özledim seni nerdesin Anam.

Hiç olurrmu Anasız dünyanın tadı,

Öküzün altında buzağa arayan,
Yoktur hiç birisi işe yarayan,
Sade kendi çıkarını koruyan,
Adı bizde saklı çoktur alçaklar.

Argoda bunlara derler on birli,

Bir yandan gelen çok bir yandan giden,
Nerde hani bülbül dilli o Deden,
Ruhun çıkar gider kabire beden,
Zalim Dünya senden haz alan varmı.

Azgın nefis dertten dertlere saldı,