Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünya benzer bir kaptansız gemiye,
Ne gerek var yalana güldüm demeye,
Hiç güvenme hazineye gömüye,
Dünya boştur bir gün alır götürür.

Haktan kısmet sana nimet sunuşu,

Söz dinlemez çocuk çoluk torunlar,
Günden güne artar bitmez sorunlar,
Kâbus hayat umutsuzsa yarınlar,
Bu dünyaya neden geldim bilmemki.

Hiç kimseye yoktur kinim kibirim,

Hep kendini över aktan ak olur,
Durum belli söze ne gerek kalır,
Sıkışınca dar gününde yok olur,
Böyle de iki yüzlü insan olmaz ki.

Herkesden dost olmaz dostum demeyle,

Sözüm harman hasat alamam hasıl,
Nesil bir acayip fasıldan fasıl,
Suçun büyük başı bizdedir asıl,
Şimdi güç yetmiyor bizim itlere.

Şimdiki nesilin ekmeği aşı,

Fakirlikden yoksulluktan arlanmam,
Dürüstlük gururum pekte zorlanmam,
Her parası olan adam değildir sanmam,
Gözüm gönlüm tokdur bu bana yeter.

Şükürdür bu günüme sanma naçarım,

Dudağanda yaşmak başında puşi,
Bağlamış al yazma gözükmez döşü,
Güzelleği haktan şaşkınlık işi,
Hoş bakışlı kara kaşlı geline kurban.

Çirkinlerse kavuk tadı kelektir,

Var mıdır dünyanın sonu,
Hayat,yaşam ilginç konu,
Akıllı insan bilir bunu,
Gelen şaşkın giden şaşkın.

Kalp kırmaz akıllı olan,

Selam benden faruk ile erene,
Hep dua et bu muradı verene,
Sakın deme bana nedir bire ne,
Bu bir murat kıymet bil Gülşen ablam.

Fevzi abim belli sana çok düşkün,

On beşinde bir aşk çaldı kapımı,
Fakir diye sevmediler tipimi,
Aşk yakar içimden bana tapumu,
Yanar tüter sevdam külleri güzel.

Karşılık ver aşka kalbimi doyur,

İnsanlık insanca imana gelse,
Herkes birbirinin kıyetini bilse,
Sosyal paylaşımlı adalet olsa,
Dünya güzel olur, gün güzel olur.