Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yazık insanlıktan geri kalana,
Şaşırırım gerçek cahil olana,
Kendi bile bile koşar yalana,
Her halinden belli olur cahiller.

Kendini adamış yalan yüküne,

Kendini ağır günahlardan sakındır,
Ölüm bir anlıktır her an yakındır,
Dünyanın tapusu Yüce Hakkındır,
Seninse kabirden başka neyin var.

İşin rast gelmezse ters döner çarktır,

Barışmak yerine kalpler kırarız,
Dünya fani kendimizi yorarız,
Nedense eski bayramları ararız,
İçime hüzün çöker bayram sabahı.

İsyanım dünyaya hayırsız dosta,

Sonu ölüm ne kadar yaşarsan yaşa,
Can veren Allah'tır ağaca taşa,
Gerçeği görmeden aldanma boşa,
Bu dünyadan başka bir dünya var mı?

Ne güzel bir dünya derya denizler,

Neden beni aptal yerine koydun,
Yüze güldün sonra gasp edip soydun,
Öcede sonrada zaten sen buydun,
Başka sözüm yoktur sana diyecek.

Ne deyimki Allah versin müstahın,

Hep kendini över aktan ak olur,
Durum belli söze ne gerek kalır,
Sıkışınca dar gününde yok olur,
Böyle de iki yüzlü insan olmaz ki.

Herkesden dost olmaz dostum demeyle,

Yaşı elli çocuk kadar yok aklı,
İddia nedir bilmez ördek kursaklı,
Dur desende kendini çıkarır haklı,
Dosta düşman düşmana dost bizim yalaka.

Gezer tiliki ile leşin peşinde,

Sözüm harman hasat alamam hasıl,
Nesil bir acayip fasıldan fasıl,
Suçun büyük başı bizdedir asıl,
Şimdi güç yetmiyor bizim itlere.

Şimdiki nesilin ekmeği aşı,

Herkes sevgi saygı ile yaşardı,
Başa bir şey gelse herkes koşardı,
Merak eder idi derde düşerdi,
Dostluk daha güzel idi bir zaman.

Kimse meyil vermez idi çıkara,

Dünya benzer bir kaptansız gemiye,
Ne gerek var yalana güldüm demeye,
Hiç güvenme hazineye gömüye,
Dünya boştur bir gün alır götürür.

Haktan kısmet sana nimet sunuşu,