Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Fırça atar bana hep afra tafra,
İşi gücü sade sıkı palavra,
Fırtınada dönse düz gelir sahra,
Kim tutarki seni vay Ali ustam.

Ağzında sigara elinde mala,

Hele bakın şaşkın garip, halime,
Derdim yazsam yetmez binbir kelime,
Adım adım yaklaşırıız ölüme,
Dünya benden ben dünyadan vazgeçtim.

Biter gariplerin söner umudu,

Patron olsa en azından patrondur derdim,
İkiside yalakçıymış kim diye sordum,
En sonunda nihayet bunuda gördüm,
Yalakçı yalakçıya hizmet eder mi?

Her zaman dürüstün peşinden koştum,

Benim sözüm aptal ile serseme,
Akıl başta yenik düşmem hırsıma,
Zalim dünya dönse bile tersime,
Yalan dünya kalp kırmaya değermi.

Akıllı insan çıkmaz mantık dışına,

Sakın dostum fırsat verme zalime,
Kurşundan beterdir kem söz kelime,
Bir kin insan ile gider ölüme,
Kırılan kalp daha geri düzelmez.

İnsan can dostundan bir şeyler umar,

Başında takyası şeytan cübbesi,
Ortada dolaşır zaman zübbesi,
Terse dönsün minaresi kubbesi,
Allah birdir kul Allah'ın Kuludur.

Yüce Allah değildir kimseye özel,

Bugünde aç kalmış yine havlıyor,
Sahibi onu geceleri bağlıyor,
Ancak bende beni sabır eğliyor,
İki ayaklı köpek beni ısırdı.

Ben yolumda sessiz sakin giderdim,

Benim dürüstlüğüm yük oldu ona,
Zıplar durur iki ayaklı dana,
Oku sözlerimi nasihat sana,
Kendini bilmezden hayır bekleme.

Dost görünür senden alır haberi,

Şaşı yatanla kalkarsın şaşı,
Her zaman tersine cahilin işi,
Bilmem ki nereye nedir telaşı,
Bu gayret,bu zahmet nedir Şehriban.

Bu yaşına kadar nettin neyledin,
Şimdi nasıl isen öncedende böyleydin,
Bana şiir yazarmısın diye söyledin,
Sana bu şiirim gör Hasan emmi.

Garip diye olmaz seni kayıran,