Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir sevda var bitmez ne diyem sonsuz,
Der idim bir zaman yapamam sensiz,
Şimdi ise değişti imansız dinsiz,
En sonunda şeytan girdi evime.

Kum fırtına Leyla Mecnun sahrası,

Can ciğerimde olsa söküp atarım,
Balda olsa yemem zehir yutarım,
Bende insan gibi insan tutarım,
Babamda olsa şerefsizi tanımam.

Gün gelir seninde çıranı yakar,

Hiç görmedim Allah'ından korkağı,
Sevmem asla insanlıktan ürkeği,
İster kadın olsun ister erkeği,
Dünya dönse adam olmaz şerefsiz.

Yola gelmez söz dinlemez kaçığı,

Dost zannedip cahil dosta yanandım,
Her olur olmazı adam sanandım,
Bende şunu bildim şuna inandım,
Şerefsizde şerefsizlik marifet.

Ne yapsanda hiç değişmez huyunu,

Başında takyası şeytan cübbesi,
Ortada dolaşır zaman zübbesi,
Terse dönsün minaresi kubbesi,
Allah birdir kul Allah'ın Kuludur.

Yüce Allah değildir kimseye özel,

Sakın dostum fırsat verme zalime,
Kurşundan beterdir kem söz kelime,
Bir kin insan ile gider ölüme,
Kırılan kalp daha geri düzelmez.

İnsan can dostundan bir şeyler umar,

Bugünde aç kalmış yine havlıyor,
Sahibi onu geceleri bağlıyor,
Ancak bende beni sabır eğliyor,
İki ayaklı köpek beni ısırdı.

Ben yolumda sessiz sakin giderdim,

Benim dürüstlüğüm yük oldu ona,
Zıplar durur iki ayaklı dana,
Oku sözlerimi nasihat sana,
Kendini bilmezden hayır bekleme.

Dost görünür senden alır haberi,

Şaşı yatanla kalkarsın şaşı,
Her zaman tersine cahilin işi,
Bilmem ki nereye nedir telaşı,
Bu gayret,bu zahmet nedir Şehriban.

Bu yaşına kadar nettin neyledin,
Şimdi nasıl isen öncedende böyleydin,
Bana şiir yazarmısın diye söyledin,
Sana bu şiirim gör Hasan emmi.

Garip diye olmaz seni kayıran,