Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Değeri kıymeti kalpteki sevgi,
Ateşi köz eder sönmeyen duygu,
Yanar kara sevdam aşk öyle şeyki,
Rüzgarla savrulmuş küle benziyor.

Cennet bahçelerde güllere bürür,

Göz açtım dünyada kendimi buldum,
Bende herkes gibi bir garip kuldum,
İyiyi kötüyü sonradan bildim,
Gül ile dikeni ayıramadım.

Taş dolaşsın bu dünyanın çarkına,

Haziranda gelmiştik hep beraber,
Sonbaharda geçtin gittin ne haber,
Benim için dürüstlük çok müteber,
Harbi çocuk yanlış bilmez Muhammed.

Sanki iş yeri değil de gittik askere,

Kimileri oh çeker kimisi güler,
Bana anam ağlar arkamdan meler,
Sevenlerim başın sağ olsun diler,
Bir gün bu dünyadan gittiğin zaman.

Dünyada kalmaya çırpınır canın,

Şaşı yatanla kalkarsın şaşı,
Her zaman tersine cahilin işi,
Bilmem ki nereye nedir telaşı,
Bu gayret,bu zahmet nedir Şehriban.

Başında takyası şeytan cübbesi,
Ortada dolaşır zaman zübbesi,
Terse dönsün minaresi kubbesi,
Allah birdir kul Allah'ın Kuludur.

Yüce Allah değildir kimseye özel,

Bugünde aç kalmış yine havlıyor,
Sahibi onu geceleri bağlıyor,
Ancak bende beni sabır eğliyor,
İki ayaklı köpek beni ısırdı.

Ben yolumda sessiz sakin giderdim,

Benim dürüstlüğüm yük oldu ona,
Zıplar durur iki ayaklı dana,
Oku sözlerimi nasihat sana,
Kendini bilmezden hayır bekleme.

Dost görünür senden alır haberi,

Sakın dostum fırsat verme zalime,
Kurşundan beterdir kem söz kelime,
Bir kin insan ile gider ölüme,
Kırılan kalp daha geri düzelmez.

İnsan can dostundan bir şeyler umar,

Bu yaşına kadar nettin neyledin,
Şimdi nasıl isen öncedende böyleydin,
Bana şiir yazarmısın diye söyledin,
Sana bu şiirim gör Hasan emmi.

Garip diye olmaz seni kayıran,