Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kimse kısmetinden fazla yiyemez,
Ben ağayım ben paşayım diyemez,
Yüce Allah'tan gelene engel koyamaz,
Zaten olan olur günü gelince.

Vade yeter ecel gelir can ölür,

Nerde kaldı eski adet töre anane,
Dur yavrum yapma de derki sanane,
Gider rezil kepazelik yönüne,
Zamane evladı çıkmış çividen.

Küçük büyük demez hepten çeker ret,

Cahiller kendini görüyor ayda,
Adam adam değil ise ne fayda,
Gözüm gönlüm yoktur handa sarayda,
Her şeyin bir zamanı ve yeri var.

Akıl bir rotadır varsa olana,

Şaştım dünya şaştım haline şaştım,
Akıl verdim akıl aldım uğraştım,
İyi kötü gerçeklere ulaştım,
Dünya dönse adam olmaz zibidi.

Burnunda hızması kulakta küpe,

Sakın dostum fırsat verme zalime,
Kurşundan beterdir kem söz kelime,
Bir kin insan ile gider ölüme,
Kırılan kalp daha geri düzelmez.

İnsan can dostundan bir şeyler umar,

Şaşı yatanla kalkarsın şaşı,
Her zaman tersine cahilin işi,
Bilmem ki nereye nedir telaşı,
Bu gayret,bu zahmet nedir Şehriban.

Başında takyası şeytan cübbesi,
Ortada dolaşır zaman zübbesi,
Terse dönsün minaresi kubbesi,
Allah birdir kul Allah'ın Kuludur.

Yüce Allah değildir kimseye özel,

Benim dürüstlüğüm yük oldu ona,
Zıplar durur iki ayaklı dana,
Oku sözlerimi nasihat sana,
Kendini bilmezden hayır bekleme.

Dost görünür senden alır haberi,

Bugünde aç kalmış yine havlıyor,
Sahibi onu geceleri bağlıyor,
Ancak bende beni sabır eğliyor,
İki ayaklı köpek beni ısırdı.

Ben yolumda sessiz sakin giderdim,

Bu yaşına kadar nettin neyledin,
Şimdi nasıl isen öncedende böyleydin,
Bana şiir yazarmısın diye söyledin,
Sana bu şiirim gör Hasan emmi.

Garip diye olmaz seni kayıran,