Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünya fani dünya dost dostu özler,
Ne diyemki bu çağda nankörüz bizler,
Gerçekçi Şairden gerçekçi sözler,
Bitmiş sevgi saygı ölmüş insanlık.

Yazıktır dost dostu arkadan vurur,

Ancak Gerçekleri gören farkeder,
İnsan olan insanlığa can adar,
Bir yaşından yetmiş yaşına kadar,
Hiç değişmez öküz yine öküzdür.

Kursaksızdır dost düşmanı bilemez,

Yediğimi inkâr edip kusmadım,
Seni kaideye alıp kulak asmadım,
Nedeni var korktuğumdan susmadım,
Nokta nokta çocuğunun evladı.

Dostluk ölmez bence bilki bilene,

Şükür olsun bende Allah kuluyum,
Dostlarım kim düşmanım kim biliyim,
Yıkılmadım daha sanma ölüyüm,
Çıkar ahım sana kalmaz akıllı.

Ölmezki insanlık insan olana,

Zalim zorbaların fırsat kapısı,
Sanki onların bu dünyanın tapusu,
Düşman oldu dostlarımın hepisi,
Şans kaderim gülmeyince gülmüyor.

Hainlerin rast geliyor her işi,

Sağına soluna bir bak,
Durup alsan nolur bunak,
Hey sonradan görme dönek,
Kaldırımlar şahit oldu.

Bugün bana yarın sana,

TC kalktı gezi parkı yıkıldı,
Dur dedi halk meydanlara döküldü,
Nasıl bir gidişat nasıl akıldı,
Memlekette satılmadık ne kaldı.

Sebeb nede cebiimize göz diktir,

Şeytana uyar yoldan sapar,
Boş meydanda horan teper,
Lanet namert eli öper,
Say say bitmez deyyusları.

Yoktur adam gibi adam,

Bir sevda var bitmez ne diyem sonsuz,
Der idim bir zaman yapamam sensiz,
Şimdi ise değişti imansız dinsiz,
En sonunda şeytan girdi evime.

Kum fırtına Leyla Mecnun sahrası,

Ayıran var ise saçlıyı kelden,
Arsız söz dinlemez ne gelir elden,
Helede ben olur olmaz her kuldan,
Dostumda olsa böyle kuldan soğurum.

Dost olan can dostu ayar bayarsa,