Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Şeytana uyar yoldan sapar,
Boş meydanda horan teper,
Lanet namert eli öper,
Say say bitmez deyyusları.

Yoktur adam gibi adam,

Gururum zedeleyenle beni incitenle,
Benim işim olmaz şeytanla cinle,
Önce adam ol bilhassa senle,
Bende söz kanundur senle barışmam.

Şubat ayı sonuydu aşure ayıydı,

Şükür olsun bende Allah kuluyum,
Dostlarım kim düşmanım kim biliyim,
Yıkılmadım daha sanma ölüyüm,
Çıkar ahım sana kalmaz akıllı.

Ölmezki insanlık insan olana,

Zalim zorbaların fırsat kapısı,
Sanki onların bu dünyanın tapusu,
Düşman oldu dostlarımın hepisi,
Şans kaderim gülmeyince gülmüyor.

Hainlerin rast geliyor her işi,

TC kalktı gezi parkı yıkıldı,
Dur dedi halk meydanlara döküldü,
Nasıl bir gidişat nasıl akıldı,
Memlekette satılmadık ne kaldı.

Sebeb nede cebiimize göz diktir,

Sağına soluna bir bak,
Durup alsan nolur bunak,
Hey sonradan görme dönek,
Kaldırımlar şahit oldu.

Bugün bana yarın sana,

Deki kimi olur çileli kulun,
Kırıksa kanadın kırıksa kolun,
Helede yok ise paranla pulun,
Zannetme peşinde koşanın olmaz,

Zalim kader bir gün gülse şaşarım,

Şimdi her şey endeksli pula paraya,
Çıkar varsa şeytan girer araya,
En sonunda yanıt buldum bu soruya,
Dost bulunmaz paran yoksa pul yoksa.

Dost kazanmak zordur binbir emekle,

(M) erhamet edersen rezil insana,
(U) kalalık hastır düşünki ona,
(H) âl hatırın bile sormazki sana,
(A) ncaki bilene dostluk bir yana,
(R) abbim önce biraz sabır ver bana,
(R) ahat ortam rahat bir gün bir sene,

İki ayaklı şeytanın güveneyim neyine,
Asla uğramam hainlerin köyüne,
Adam sanma her insanın bakıp bouyuna,
Fırsat verme şeytana papuç bırakma.

Yüze güler dostmuş gibi görünür,