Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hiç eski dost ile olurmu savaş,
Kör desem değilsin aç gözünü şaş,
Sana tek tavsiyem yavaş ol yavaş,
Ne bu afra tafra çalımın kime.

Nedir bu isyanın nedir bu faktör,

Dünya kendininmiş gibi benimser,
Zenginliği hayel eder anımsar,
En sonunda sonu olur karamsar,
Rezile rezillik başında bir taç,
Çalsa çarpsa rezil hırsız yine aç.

Hep çağlarım farkım yoktur ırmakla,
Durur hayat gitmez hayel kurmakla,
İşim olmaz benim kalpler kırmakla,
Anam ne olur daha beni doğurma.

Komşusu açken kendisi tok yatanlar,

Dostlar bal yapacak arıyı bilirler,
İyi günde neyin varsa alırlar,
Dar gününde acımasız olurlar,
Şaşkın şaşkın döner durur garip kuş.

Görür güler geçer senden haz almaz,

Atma satma dostu bırakıp gitme,
Önce adam ol aç gözünü köretme,
Vardır ölüm hal hatırı sor etme,
Dostluk budur dosta giden yol budur.

Sahte dostlar umursamaz hep satar,

Balda aksa balda tastan tabaktan,
Ne akşamdan haz alırım nede sabahtan,
Hergün başka başka olur kurtulmam şoktan,
İnsanlar acayip dünya acayip.

Para pulla adam adammı olur,

Sarayında köşkünde olsa tınlamam,
Haksız kim olursa olsun yanlamam,
Bir şey anlamadım dahada anlamam,
Dünya gözü olanın olsun istemem.

Neyi kastedersin istemem derken,

Ben bıksamda usansamda geçimden,
Kesilse kısmetim ölsem açımdan,
Hiç tenezül etmek gelmez içimden,
Haine nanköre minnet etmemki.

Ukala maskara cahil gerici,

Eşek yine eşek olsada altın semeri,
Ben tanımam nankör şeytan damarı,
Ağır olur Yüce Allah'ın şamarı,
Her şey Haktan kul dediğin nedirki.

Gerçek varken neden dümen çevirem,

Ahmaklara söz söylesen nafile,
Dere tepe dümdüz gelir cahile,
Peynir gemisi yürümezmiş laf ile,
Kuru kuru tantanadan ne çıkar.

Yalancıdan gelen hayır gerekmez,