Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Fakir isen yoksa paran çok çetin,
Kimsenin yanında olmaz kıymetin,
Maskarası olursun salakana itin,
O garip halini görende olmaz.

Sana bakıp seni dışlar soysuzlar,

Ayı derdim ama şimdi öküz mü desem,
Böyle insanı nasıl bağrıma basam,
Sözünü bilmezin neyine küsem,
Gördüm ama böyle öküz görmedim.

Hasettir kin kibirle doludur içi,

Görmeyince var demenin yoktur gereği,
Yüce Allah bu dünyanın direği,
İnsan olan gerçek söyler varsa yüreği,
Cennet cehennemi gören varmıdır.

Asıl cennet cehennemse kalbimde,

Değeri kıymeti kalpteki sevgi,
Ateşi köz eder sönmeyen duygu,
Yanar kara sevdam aşk öyle şeyki,
Rüzgarla savrulmuş küle benziyor.

Cennet bahçelerde güllere bürür,

Göz açtım dünyada kendimi buldum,
Bende herkes gibi bir garip kuldum,
İyiyi kötüyü sonradan bildim,
Gül ile dikeni ayıramadım.

Taş dolaşsın bu dünyanın çarkına,

Haziranda gelmiştik hep beraber,
Sonbaharda geçtin gittin ne haber,
Benim için dürüstlük çok müteber,
Harbi çocuk yanlış bilmez Muhammed.

Sanki iş yeri değil de gittik askere,

Kimileri oh çeker kimisi güler,
Bana anam ağlar arkamdan meler,
Sevenlerim başın sağ olsun diler,
Bir gün bu dünyadan gittiğin zaman.

Dünyada kalmaya çırpınır canın,

Mekan oldun tilki ile çakala,
Her nereye gitsem çoktur ukala,
Başka sana ne diyeyim pekâla,
Zalim dünya senden hoşnut değilim.

Zalimlere verdin Cennetin ela,

Ahla vahla geldi geçti bir sene,
Geri gelmez bir yaş daha yaşlandık yine,
Çok şükür sağ salim geldik bugüne,
Hoş geldin iki bin on üç hoş geldin.

Gelenler gelmiştir gidenler gitti,

Dostlar bal yapacak arıyı bilirler,
İyi günde neyin varsa alırlar,
Dar gününde acımasız olurlar,
Şaşkın şaşkın döner durur garip kuş.

Görür güler geçer senden haz almaz,